فهرست کتاب


جهانگشای عادل

سید جمال الدین دین‏پرور

حکومت او تا روز قیامت است

از امام صادق (ع) پرسیدند: پیشوای دادگر کیست؟
امام فرمود: آنکه خدا اطاعت او را پس از پیامبر بر همگان واجب کرده است. پیشوایان دادگر، یکی پس از دیگری می آیند تا سرانجام نوبت به پیشوای دوازدهم خواهد رسید.
مردی از یاران آن حضرت پرسید: ای فرزند رسول خدا! روشن تر بیان فرما.
امام فرمود: این آیت از قرآن کریم، آنان را معرفی می کند: از خدا و پیامبر و فرمانروایانتان - پیشوایان معصوم - اطاعت کنید.(9) که آخرینشان از آسمان فرود آید و پشت سر او نماز گزارد.او دجال را می کشد و به یاری خداوند، سر تا سر دنیا را می گشاید، و حکومت او تا انجام جهان پایدار خواهد بود.

و آخرینشان قائم است

صورتی زیبا، موهای شانه کرده، دندانهای درخشان، لباس و بدنی تمیز و عطرآگین، و از همه باشکوه تر، درخشش سیمایی که تمامیت انسانست و کمال را می نمایاند؛ چهره پیامبری است که در مسجد نشسته و برای مردم سخن می گوید.آری پیامبر عزیز اسلام است که به مسلمانان درس زندگی می دهد.شنوندگان نیز سراپا گوشند و به سخنان جذاب و پر مغز حضرت گوش فرا داده اند.
سلمان پارسی: پیر مرد روشن ضمیر ایرانی در جمع حاضران بود و سخنان رسول الله را برای ما چنین بازگو می کند:
پیامبر فرمود:
ای مردم! من در این زودی ها شما را وداع خواهم گفت.شما را ای مردم درباره فرزندانم(عترت)سفارش می کنم تا بدانها نیکی کنید و بزرگشان دارید از بدعت(پدید آوردن کژی هایی که از دین نیست)دوری کنید، زیرا هر گونه بدعتی گمراهی است و گمراهان در آتشند.آنکه از دیدار خورشید محروم است باید از ماه بهره گیرد و آنکه ماه را نمی بیند، باید از نور فرقدان (دو ستاره نزدیک قطب شمال) روشنی گیرد و اگر آن دو هم نبوند، از دیگر ستارگان فروزان...
سلمان می گوید: پیامبر (ص) از منبر به زیر آمد و به خانه رفت.من نیز آن حضرت را همراه بودم، پرسیدم یا رسول الله! پدر و مادرم فدایت.منظورت از خورشید و ماه و فرقدان چیست که فرمودید هر کدام را از دست دادید، به دیگری پناه برید؟آن گرامی فرمود: من بسان خورشیدم و علی (ع) چونان ماه.در آن هنگام که مرا از دست دادید، علی را پیشوا قرار دهید.
و اما فرقدان حسن و حسین هستند که پس از علی (ع) پیشوای شما خواهند بود.اما دیگر ستارگان روشن پیشوایان نه گانه ای هستند که از نسل حسین (ع) پدید می آیند و آخرین آنها، مهدی (ع) است...
سلمان نام امامان را پرسید و آن حضرت چنین فرمود: نخستینشان علی بن ابیطالب، پس از او حسن و حسین دو نواده ام، و پس از آنان زین العابدین علی بن الحسین و بعد، محمد بن علی باقر و صادق جعفربن محمد و فرزندش کاظم و فرزند او علی که در خراسان جام شهادت را می نوشد، سپس فرزندش محمد و دو راستگوی دیگر علی و حسن و حجه قائم آخرینشان که درود خدا بر تمامی آنان باد اینان دودمان من و از من هستند، دانش آنان، دانش من و فرمان آنان، فرمان من است آنکه آنان را بیازارد مرا آزرده و از شفاعت من بهره مند نخواهد شد.

اینست دین راستین

مجلسی بود و گروهی از مردم خدمت امام باقر (ع) نشسته بودند و از گفتار آن حضرت بهره می بردند و معنویت امام، چونان بال فرشتگان بر مجلس سایه افکنده بود.روشن است در مجلسی که امام حضور داشته باشد، سخن از حل مشکلات و شناساندن راه های صحیح زندگی و دانستنی هایی درباره تکامل معنوی و انسانی است.
مجلس به پایان رسید.همگان پراکنده شدند، ولی تنها ابو حمزه ثمالی بر جای ماند.
امام با وی گفتگو را ادامه می دهد، می گوید:
ای ابو حمزه! در قیام قائم ما شک و تردید راه ندارد و خداوند آن را تغیر نخواهد داد و قطعی است.آن کس که این گفتار را نپذیرد، ایمان به خدا ندارد.
در این هنگام احساس ویژه یی به امام دست داد و چنین فرمود: پدر و مادرم فدای آنکس که پس از من هفتمین است و زمین را از عدل و داد پر می کند همان گونه که از ظلم و جور پر شده باشد...
ابوحمزه می گوید:
امام باقر (ع) پس از این احساس و هیجان، لختی فرود آمد و متفکرانه به آیتی از قرآن اشاره کرد و گفت: روشن تر از این سخن، کلام خداست که می فرمود: از آغاز آفرینش زمین و آسمان ها، شماره ماه ها نزد خدا و در کتاب خدا دوازده بوده است؛ چهار از آنها، ماه های حرام است.اینست دین پابرجا و راستین خدا.درباره این ها به خود ستم نکنید.
امام در این آیه ادامه داد: شناختن ماه های محرم، صفر، ربیع...و حرامهای آن که: رجب، ذوالقعده، ذوالحجه و محرم می باشد.دین پابرجا و راستین خدا نیست، زیرا یهود و مسیحیان و مجوس و دیگر مردمان نیز این ماه ها را می شناسند و نام آنها را می دانند مقصود از آنها، امامان دوازده گانه هستند، که دین خدا را بر پا می دارد.