فهرست کتاب


شفاخانه معنوی (شفا از قرآن و احادیث)

سعید موحدیان عطار

قرآن و مسئله دعا

قرآن مجید، دعا را در جهات مختلف طرح می کند که دانستن آن لازم است:
1 - دعا علت رسیدن به فیوضات الهیه و خیر دنیا و آخرت است.
و قال ربکم ادعونی استجب لکم ان الذین یستکبرون عن عبادتی سیدخلون جهنم داخرین.(3)
و خدا می فرماید:
مرا با خلوص دل بخوانید که من دعای شما را مستجاب می کنم، و آنان که از دعا و عبادت سرکشی کنند با ذلت و زور و خواری داخل جهنم شوند.
2 - دعا را علت گشایش کار، و نجات از هر هم و غم و رنجی می داند.
قل من ینجیکم من ظلمات البر و البحر تدعونه تضرعا و خفیة لئن انجینا من هذه لنکونن من الشاکرین.
قل الله ینجیکم منها و من کل کرب ثم انتم تشرکون.(4)
بگو آن کیست که شما را از تاریکی ها و سختی های بیابان و دریا نجات دهد، که او را به زاری و از باطن قلب می خوانید، که اگر ما را از این مهلکه نجات دهد، پیوسته شکر گذاریم.
بگو خداست که شما را از آن سختی ها و از هر اندوه نجات می دهد، ولی شما باز هم به او شرک می آورید
3 - اگر دعا نبود، روی توجهی از جانب خداوند به بندگان نمی شد.
(قل ما یعبوا بکم ربی لولا دعاؤکم...)(5)
به امت بگو اگر دعا و ناله وزاری و انابه و توبه شما نبود خداوند به شما توجه و اعتنائی نداشت.

روایات و مسئله دعا

فضیلت دعا

عن حنان ابن سدیر، عن ابیه قال: قلت لابی جعفر علیه السلام: ای العبادة افضل؟ فقال: ما من شیی ء افضل عند الله عز و جل من ان یسال و یطلب مما عنده، و ما احد ابغض الی الله عز و جل ممن یستکبر عن عبادته و لایسال ما عنده. (6)
سدید گوید: به امام باقر علیه السلام عرض کردم: کدام عبادت بهتر است؟ فرمود: چیزی نزد خدای عز و جل بهتر از این نیست که از او درخواست شود و از آن چه نزد اوست خواسته شود، و کسی نزد خدای عز و جل مغبوض تر نیست از آن کس که از عبادت او تکبرورزد و سرپیچی کند و آن چه نزد او است درخواست نکند.
عن میسر بن عبدالعزیز، عن ابی عبدالله علیه السلام قال: قال لی: یا میسر ادع و لاتقل: ان الامر قد فرغ منه، ان عندالله عز وجل منزلة لاتنال الا بمسالة، و لو ان عبدا سد فاه و لم یسال لم یعط شیئا فسل تعط، یا میسر انه لیس من باب یقرع الا یوشک ان یفتح لصاحبه. (7)
میسر بن عبدالعزیز گوید: حضرت صادق علیه السلام به من فرمود: ای میسر دعا کن و مگو که کار گذشته است و آن چه مقدر شده همان شود (و دعا اثری ندارد)، همانا نزد خدای عز و جل منزلت و مقامی است که بدان نتوان رسید جز به درخواست و مسئلت، و اگر بنده ای دهان خود را ببندد و درخواست نکندچیزی به او داده نشود، پس درخواست کن تا به تو داده شود، ای میسر هیچ دردی نیست که کوبیده شود جز این که امید آن رود که بروی کوبنده باز شود.
عن ابی عبدالله علیه السلام قال: من لم یسال الله عز و جل من فضله (فقد) افتقر. (8)
و نیز حضرت صادق علیه السلام فرمود: هر که از فضل خدای عز و جل درخواست نکند نیازمند و فقیر گردد.