فهرست کتاب


گنجینه های معنوی

رضا جاهد

بخش 2 زیارات

زیارت به چه معناست؟

زیارت یعنی دیدار و ملاقات و در اصطلاح یعنی حضور در پیشگاه با شرافت ائمه معصومین علیه السلام و دیدار معنوی و ملاقات روحانی با حجت های الهی.
زیارت یعنی ایجاد ارتباط و برقرار نمودن پیوند قلبی با امام و پیشوای معصوم.
زیارت یعنی قرار دادن خویش در حوزه استعاذه و استفاضه از امام.
زیارت یعنی تکریم و تجلیل از پیشوایانی که لحظه ای از اندیشه هدایت و ارشاد و تعلیم غفلت نداشته و سراسر عمر پربار خویش را در جهت تعلیم و ارشاد مردم مصرف داشته اند.
زیارت یعنی تقدیر و سپاسگزاری از زندگی سراسر ایثار و فداکاری و جانبازی موالیان دین.
زیارت یعنی تجدید میثاق و تحکیم عقد بیعت با امام و رهبر خود.
زیارت یعنی خلوت گزیدن و راز و نیاز داشتن و انس یافتن با حجت خدا.
زیارت یعنی مستعد ساختن و آماده نمودن روح و دل برای بهره گیری از وجود امام علیه السلام.
زیارت یعنی صیقل دادن روح و شستشو دادن قلب از آلودگی گناه.
زیارت ملاقات است که از سر محبت و اخلاص صورت گرفته و نتیجه آن همسو شدن هم جهت شدن همراه شدن و هماهنگ شدن با عمل و رفتار و شیوه امام علیه السلام خواهد بود.

فضیلت زیارت امام رضا علیه السلام

از امام جعفر صادق علیه السلام منقول است که رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمودند هر آینه پاره ای از تن من در خراسان دفن خواهد شد که زیارت نمی کند او را مومنی مگر این که خدا بهشت را بر او واجب می کند و بدن او را بر آتش جهنم حرام خواهد کرد.
(بحار الانوار ج 99، ص 33)
حضرت علی علیه السلام فرمودند: مردی از نسل من در خراسان به وسیله سم مظلوم وار به شهادت می رسد اسم او اسم من است و اسم پدرش اسم موسی بن عمران علیه السلام می باشد هر کس او را زیارت کند خدا گناهان گذشته و آینده او را می بخشد ولو گناهانش به قدر ستاره های آسمان و قطرات باران و برگ درختان عالم باشد.
(بحار الانوار ج 99، ص 34)
امام صادق علیه السلام فرمودند: کشته می شود فرزند پسرم در سرزمین خراسان در شهری که گفته می شود طوس. هر کس او را زیارت کند در آن شهر در حالی که معرفت به حق آن حضرت داشته باشد او را روز قیامت به دست خودم وارد و داخل بهشت می کنم ولو از مرتکبین گناهان کبیره باشد گفتم فدایت شوم معرفت به حق آن حضرت چیست؟ حضرت فرمودند: یعنی بداند که اطاعت آن حضرت واجب است و او شهید و غریب است، کسی که زیارت کند آن حضرت را در حالی که معرفت به حق آن حضرت داشته باشد خدا اجر هفتاد شهید از شهدایی که در مقابل رسول خدا با دشمنان اسلام جنگیدند و شهید شدند عطا می کند.
(بحار الانوار ج 99، ص 41)
امام رضا علیه السلام فرمودند: کسی که مرا زیارت کند در خانه دور من، روز قیامت در سه مکان به فریاد او خواهم رسید تا این که او را از مشکلات مکان ها نجات بدهم
اول) روزی که نامه اعمال خلائق را به آنها بدهند.
دوم) به هنگام عبور از صراط.
سوم) به هنگام میزان (که اعمال بندگان در آنجا سنجیده می شود).
(بحار الانوار ج 99، ص 34)
از یاسر خادم نقل شده است که: امام رضا علیه السلام فرمودند: آگاه باش و بدان که من کشته می شوم به وسیله سم در حالی که به من ظلم شده است. و دفن می شوم در مکانی غریب. پس هر کس بار سفر بندد به طرف زیارت من، دعایش به اجابت و گناهش بخشیده می شود.
(بحار الانوار ج 99، ص 36)
از عبدالعظیم حسنی نقل شد، که گفت شنیدم از امام جواد علیه السلام که حضرت فرمودند: زیارت نمی کند پدر مرا احدی از مردم به توسط باران یا سرما یا گرما در این راه اذیت شده باشد مگر این که خداوند متعال بدن او را بر آتش جهنم حرام می کند.
(بحار الانوار ج 99، ص 32)
امام رضا علیه السلام فرمودند: همانا هر کس مرا زیارت کند در حالی که عارف به حق من و طاعت من باشد که خدا بر او واجب کرده پس من و پدرانم شفیعان او هستیم روز قیامت و کسی که ما شفیعان او باشیم روز قیامت نجات پیدا می کند ولو گناه جن و انس را داشته باشد.
(بحار الانوار ج 99، ص 32)
امام رضا علیه السلام فرمودند: شرورترین خلق خدا در زمان من مرا به توسط سم شهید می کند پس مرا در دیار غربت دفن می کند پس کسی که مرا در آن دیار زیارت کند خدای عزوجل برای او اجر صد هزار شهید و صد هزار صدیق و صد هزار حج کننده و عمره به جا آورنده و صد هزار مجاهد در راه خدا مکتوب می فرماید و در زمره ما محشور می شود در روز قیامت و در درجات عالیه بهشت رفیق ما خواهد بود.
(بحار الانوار ج 99، ص 32)
امام رضا علیه السلام فرمودند: هر کس مرا زیارت کند با غسل زیارت، از گناهان پاک می شود مثل روزی که از مادر متولد شده است.
(لثالی الاخبار، ج 3، ص 159)
از امام محمد تقی علیه السلام سوال شد آیا زیاررت امام حسین علیه السلام افضل است یا زیارت قبر پدرت امام رضا علیه السلام پس امام محمد تقی علیه السلام گریه و اشک از چشمان حضرت جاری شد و فرمود زیارت پدرم افضل است چون که زوار امام حسین علیه السلام زیاد است و زوار پدرم کم است.
(انوار البهیه، ص 131)