فضائل و سیره چهارده معصوم (علیه السلام)

نویسنده : عباس عزیزی

مقدمه

قال رسول الله:
انی تارک فیکم الثقلین، کتاب الله و عترتی اهل بیتی، ما ان تمسکتم بهما لن تضلوا ابدا و انهما لن یفترقا حتی یردا علی الحوض .
معصومین (علیه السلام) همگی نور واحد هستند.
معصومین (علیه السلام) همگی به نوعی علیه قدرت های ظالم عصر خود قیام کردند.
معصومین (علیه السلام) تنها و بی هیچ یاوری در مقابل زورگویان زمان قد علم کردند و در این راه تا مرز شهادت به پیش رفتند.
معصومین (علیه السلام) در راه حفظ اسلام و احکام قرآن کریم شهید شدند، زندانها را به جان خریدند، فداکاری ها کردند. تا توانستند اسلام را احیا و به دست ما برسانند.
معصومین (علیه السلام) حامی مستضعفان و محرومان بودند.
معصومین (علیه السلام) برای تربیت انسان آمدند، تا بشر را از آلودگی گناه و پلیدی فساد و رذایل اخلاقی دور کنند و با فضایل و آداب برجسته انسانی آنها را رشد دهند.
معصومین (علیه السلام) در برابر زورگویان و جباران مقاوم و در برابر فقرا و ضعفاء و مستضعفین فروتن بودند.
معصومین (علیه السلام)، زهد و تهجد را بر خود فرض و واجب می دانستند
معصومین (علیه السلام)، دائم الذکر بوده و در نماز، خشوع و حضور قلب کامل داشتند.
معصومین (علیه السلام) با مردم، بین مردم و جزوی از آنها بودند.
ما بر خود افتخار کرده و می بالیم که پیرو مذهبی هستیم که رسول خدا (صلی الله علیه وآله) مؤسس آن به امر خدای بود. ائمه اطهار (علیه السلام) نیز تا مرز شهادت در این راه پیش رفتند.
امروزه، پیشرفت و ترقی بشد در گروی عمل به رهنمودهای معصومین (علیه السلام) است و سعادت انسان در این است که متوسل به ساحت قدسی آنان شود؛ چرا که راه درست و صحیحی زندگی را آنان پیمودند.
اگر می خواهیم که دنیا و آخرتمان را بیمه کنیم، باید به سیره قولی و عملی معصومین (علیه السلام) عمل نماییم؛ زیرا تنها سیره زندگی آنها جاوید و راه گشا است.
در طول تاریخ چه بسیار که دشمنان قصد داشتند نام و روش زندگی ائمه (علیه السلام) را محو و نابود سازند؛ ولی برخواست خداوند نتوانستند.
اینک ما باید شاکر درگاه خدا باشیم که شیعه ایم و شکر گزار این نعمت باشیم که خداوند چنین پاکانی را برای هدایت ما فرستاده است. زیرا همه نعمات و حتی نفس کشیدن ما مرهون برکت وجودی حضرت بقیه الله الاعظم - عج الله فرجه الشریف - می باشد که ما زیر لوای آن حضرتیم.
از خداوند بخواهیم که محبت رسول و فرستاده خود و اهل بیت (علیه السلام) مکرم آن حضرت را در دل ما قرار دهد، به گونه ای که لحظه ای از آنان جدا نشویم که همین جدایی ها، باعث گمراهی و بدبختی است.
بار خدایا !این توفیق را به ما عنایت کن که در راه معصومین (علیه السلام) قدم برداشته و در همین مسیر کشته شویم.
علت تنظیم گرد آوری این کتاب این بود که جای خالی چنین اثری کاملا در جامعه مشهود بود؛ استاد فرزانه حسن حسن زاده آملی که خود، یکی از شیفتگان و محبین اهل بیت عصمت و طهارت (علیه السلام) است و به آنها عشق می ورزد، با قلمی پاک و زیبا و دلی آکنده از حب به اهل البیت (علیه السلام) گوشه ای از فضائل و سیره معصومین (علیه السلام) را در آثار خویش به تصویر کشیده است که هر یک گویای جلوه ای نورانی از زندگانی ائمه اطهار (علیه السلام) می باشد و عمل به آنها سبب هدایت دنیا و سعادت آخرت ما می گردد.
عباس عزیزی - حوزه علمیه قم - بهار 81

عشق و علاقه علامه حسن زاده آملی به معصومین

1- عِلْمٌ حینَ فُسِّرَ وُجِد

روز پنج شنبه، بیستم شعبان المعظم 1378 هجری قمری 2 آذر 1346 هجری شمسی، در قم در محضر روحانی بزرگوار جناب آقای حاج سیر حسین قاضی طباطبایی، ابن عم آیه الله حاج سید علی قاضی تبریزی (رضوان الله علیهما )بودم، فرمودند:
موحوم کفعمی کتابی به نام صفوه الصفات فی شرح دعاء السمات دارد؛ در آن کتاب می گوید که: اسمای دوازده امام (علیه السلام) آنچه مکرر است القاء شود باقی می شود علم حین فسر وجد، و ما این را دانستیم یعنی چه، از جناب آقا سید محمد حسین الهی آیه الله استاد الهی برادر علامه آقا سید محمد حسین طباطبایی صاحب تفسیر المیزان، و این هر دو بزرگوار (روحی لهما الفداء )از استادان این کم ترین بوده اند )سوال کردیم، آن جناب موحوم آیه الله حاج سید علی قاضی (نام برده )را احضار کرده است و معنی جمله مذکور را از ایشان پرسیدند، آن مرحوم در جواب فرمود که: با اسماء چهارده معصوم چنین کنند که می شود طه علم حین فسر وجدولی آن را بیان نفرمودند(1).