فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 307: دوای مرض های روحی

عزیزا!
از خواب گران برخیز و این امراض گوناگون را با قرآن و حدیث علاج: و دست تمسک به حبل الله متین الهی و دامن اولیا خدا زن! پیغمبر خدا این دو نعمت بزرگ را برای ما گذاشت (573)که به واسطه تمسک به آنهااز این گودال ظلمانی طبیعت، خود را نجات دهیم و از این زنجیرها و غلها خلاصی پیدا کنیم و به سیره انبیاء و اولیاء متصف شویم (574).

موعظه 308: استفاده از لحظه ها

آیا نیامده وقت آن که در صدد اصلاح نفس برآئیم و برای علاج امراض آن قدمی برداریم؟ سرمایه جوانی را به رایگان از دست دادیم و با غرور نفس و شیطان جوانی راکه باید با آن سعادت های دو جهان را تهیه کنیم از کف نهادیم اکنون نیز در صدد اصلاح برنمی آئیم تا سرمایه حیات هم از دست برود و با خسران تام وشقاوت کامل از این دنیا منتقل شویم... چه خسرانی بالاتر از آن که سرمایه سعادت ابدی را در شقاوت ابدی خرج کند و مایه حیات و نجات در هلاکت و فنای خود به کار اندازد و تا آخر عمر از غفلت و مستی به خود نیاید(575).

موعظه 309: غفلت از جهنم

در کافی شریف از حضرت صادق علیه السلام روایت شده است که: در جهنم وادی (ای) است از برای متکبران که آن را سقر گویند. به خدای تعالی شکایت کرد از شدت حرارت خود و خواهش کرد که اذن دهد که تنفس کند. پس نفس کشید و جهنم از آن محترق شد (576).
عزیزا! انسان اگر احتمال صدق این طور احادیث را بدهد، باید بیشتر از ما در صدد علاج نفس برآید. جایی که چیزی خود محل عذاب و آتش است، ازشدت حرارت به ناله در آید و از نفس آن جهنم محترق شود، آیا ما با این عذاب باید چطور به سر بریم؟ آیا برای این چند روزه سرکشی و بزرگی فروشی به بندگان خدا، یا تکبر به عبادت و اطاعت خدا،چطور خود را حاضر کنیم از برای چنین عذابی که جهنم را به فریاد درآورد؟ وای به حال غفلت و سرمستی ما. امان از این بی هوشی و خواب سنگین ما. (577).