فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 303: توبیخ نفس

بیچاره!
تو گمان می کنی که اهل الله و اهل معارفی؟ این نیز از تلبیسات نفس و شیطان است که تو را سرگرم به خود کرده، و از خدا غافل کرده و به مشتی مفاهیم و الفاظ سر و صورت دار دلخوش کرده در مقام علم،
دم از تجلیات ذاتی و اسمائی و افعالی می زنی و عالم را از حق می خوانی و همه موجودات از جلوات حق می گویی و در مقام عمل با شیطان شرکت می کنی و به آدمزادگان سرکشی و تکبر می کنی. پیش اهل معرفت، این تکبر به حق تعالی است. آن علم معارفی که درانسان به جای فروتنی و خاکساری، سرکشی و تدلل ایجاد کند،آن پس مانده ابلیس است این اصطلاحات اگر این نتیجه را در انسانی حاصل کند، از تمام علوم پست تر است(568).

موعظه 304: توبیخ نفس

پس وای به حال تو ای بیچاره گرفتار مشتی مفاهیم و سرگرم به پاره(ای) اصطلاحات که عمر عزیز خود را در فرو رفتن به چاه طبیعت گذراندی، و از حق به واسطه علوم و معارف حقه دور شدی؟ تو به معارف خیانت کردی، تو حق و علم حقانی را وسیله عمل شیطانی کردی. قدری از خواب غفلت برخیز و به این مفاهیم دل خوش مکن و گول ابلیس لعین را مخور که تو را به هلاکت کشاند و از سرمنزل انسانیت و قرب حق تعالی دور کند(569).

موعظه 305: دقت در احوال خود

از حیله های نفسانی غال مشو که نفس و شیطان در کمین هستند و در پی فرصت می گردند که انسان را از راه حق برگردانند. هیچگاه به کمالات خود مغرور مشو که غرور از شیطان است. همیشه به خود بدبین باش و از سوء عاقبت در ترس و هراس باش و اگر دیدی در تو این علوم اعجاب و خودبینی و خودپسندی حاصل شده است، بدان که طعمه ابلیس شدی و از راه سعادت دور افتادی و آنگاه نظر کن ببین جز پاره(ای) اصطلاحات بی مغز، چه در دست داری؟ آیا می توان با این اصطلاحات، ملائکةالله غلاظ و شداد را جواب داد؟ آیا می شود با هیولی وصورت و معانی حرفیه و مانند اینها، خدای عالم را بازی داد؟ گیرم در این عالم که کشف سرایر نمی شود، بتوان به بندگان خدا تدلل و تکبر کرد و با آنها تحقیر و توهین رفتار کرد، آیا می توان در قبر و قیامت هم باز با همین پای چوبین رفت و از صراط هم می توان با این پای چوبین (570) گذشت؟ علم قرآن و حدیث، باید اصلاح حال تو را کند و اخلاق دوستان خدا را در تو ایجاد کند، نه پس از پنجاه سال تحصیل علوم دینی، به صفات شیطانی تو را متصف کند(571).