فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 302: تفکر در عاقبت خود کردن

عزیزا!
این آیات الهیه و تعالی ربانیه برای بیدار کردن ما بیچاره های خواب، و هشیار نمودن ما سرمستان غافل آمده. این قصص قرانیه که حاصل معارف تمام انبیاء، و خلاصیه سیر و رشد همه اولیاء در بیان درد و درمان هر عیب و مرض نفسانی و نور هدایت الهی و انسانی است، برای قصه گفتن و تاریخ عالم نیامده. مقصود از آنها با آن همه تشریفات در تنزیل و نزول، بیان تاریخ گذشتگان نیست برای صفر اطلاع و تاریخ دانی. مقصود خدا را، از مقصود مسعودی (565) و طبری (566) و امثال آن ها تمیز بده و به نظر تاریخ و ادب و فصاحت و بلاغت به قرآن شریف نظر مکن که این صورت خود حجابی است بس ضخیم(567).

موعظه 303: توبیخ نفس

بیچاره!
تو گمان می کنی که اهل الله و اهل معارفی؟ این نیز از تلبیسات نفس و شیطان است که تو را سرگرم به خود کرده، و از خدا غافل کرده و به مشتی مفاهیم و الفاظ سر و صورت دار دلخوش کرده در مقام علم،
دم از تجلیات ذاتی و اسمائی و افعالی می زنی و عالم را از حق می خوانی و همه موجودات از جلوات حق می گویی و در مقام عمل با شیطان شرکت می کنی و به آدمزادگان سرکشی و تکبر می کنی. پیش اهل معرفت، این تکبر به حق تعالی است. آن علم معارفی که درانسان به جای فروتنی و خاکساری، سرکشی و تدلل ایجاد کند،آن پس مانده ابلیس است این اصطلاحات اگر این نتیجه را در انسانی حاصل کند، از تمام علوم پست تر است(568).

موعظه 304: توبیخ نفس

پس وای به حال تو ای بیچاره گرفتار مشتی مفاهیم و سرگرم به پاره(ای) اصطلاحات که عمر عزیز خود را در فرو رفتن به چاه طبیعت گذراندی، و از حق به واسطه علوم و معارف حقه دور شدی؟ تو به معارف خیانت کردی، تو حق و علم حقانی را وسیله عمل شیطانی کردی. قدری از خواب غفلت برخیز و به این مفاهیم دل خوش مکن و گول ابلیس لعین را مخور که تو را به هلاکت کشاند و از سرمنزل انسانیت و قرب حق تعالی دور کند(569).