فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 301: بیان مثالی به جهت ایجاد روح باور در نفس آدمی

عزیزا!
اگر به هر یک از ما یک طفل ده ساله اطلاع دهد که خانه ات آتش گرفت یا پسرت در آب افتاد و الان غرق می شود، آیا اگر اشتغال به هر کار مهمی داشته باشیم، دست از آن برداشته در تعقیب این اخبار هولناک سراسیمه می رویم یا آنه با اطمینان نفس نشسته، اعتنا نمی کنیم؟ اکنون چه شده است تمام آیات و اخبار و برهان و عیان به قدر خبر یک بچه ده ساله در ما تأثیر نکرده، اگر تأثیر کرده بود، راحتی را از ما سلب نموده بود، آیا این کوری باطن و عمای قلب راباید به چه نحو معالجه کرد؟ آیا این مرض قلبی محتاج به علاج و طبیب هست؟(564).

موعظه 302: تفکر در عاقبت خود کردن

عزیزا!
این آیات الهیه و تعالی ربانیه برای بیدار کردن ما بیچاره های خواب، و هشیار نمودن ما سرمستان غافل آمده. این قصص قرانیه که حاصل معارف تمام انبیاء، و خلاصیه سیر و رشد همه اولیاء در بیان درد و درمان هر عیب و مرض نفسانی و نور هدایت الهی و انسانی است، برای قصه گفتن و تاریخ عالم نیامده. مقصود از آنها با آن همه تشریفات در تنزیل و نزول، بیان تاریخ گذشتگان نیست برای صفر اطلاع و تاریخ دانی. مقصود خدا را، از مقصود مسعودی (565) و طبری (566) و امثال آن ها تمیز بده و به نظر تاریخ و ادب و فصاحت و بلاغت به قرآن شریف نظر مکن که این صورت خود حجابی است بس ضخیم(567).

موعظه 303: توبیخ نفس

بیچاره!
تو گمان می کنی که اهل الله و اهل معارفی؟ این نیز از تلبیسات نفس و شیطان است که تو را سرگرم به خود کرده، و از خدا غافل کرده و به مشتی مفاهیم و الفاظ سر و صورت دار دلخوش کرده در مقام علم،
دم از تجلیات ذاتی و اسمائی و افعالی می زنی و عالم را از حق می خوانی و همه موجودات از جلوات حق می گویی و در مقام عمل با شیطان شرکت می کنی و به آدمزادگان سرکشی و تکبر می کنی. پیش اهل معرفت، این تکبر به حق تعالی است. آن علم معارفی که درانسان به جای فروتنی و خاکساری، سرکشی و تدلل ایجاد کند،آن پس مانده ابلیس است این اصطلاحات اگر این نتیجه را در انسانی حاصل کند، از تمام علوم پست تر است(568).