فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 298: رجوع به حق تعالی

باید دانست که نفس انسانی چون آینه ای است که در اول فطرت، مصفی و خالی از هر گونه کدورت و ظلمت است. پس اگر این آینه مصفای نورانی با عالم انوار و اسرار مواجه شد - که مناسب با جوهر ذات اوست - کم کم از مقام نقص نورانیت به کمال روحانیت ترقی کند تا آن جا که از تمام انواع کدورات و ظلمات رهایی یابد و ازقریه مظلمه طبیعت و بیت مظلم نفسیت خلاصی یابد و هجرت کند، پس نصیب او مشاهده جمال جمیل گردد واجر او بر خدا واقع شود... و اگر مرآت مصفای نفس را مواجه باعالم کدورت و ظلمت و دار طبیعت که اسفل سافلین است کند به واسطه مخالف بودن آن با جوهر ذات که او از عالم نور است، کم کم کدورت طبیعت در او اثر کند و او را ظلمانی و کدر کند و غبار و زنگار طبیعت وجه مرآت ذات او را فراگیرد. پس، از فهم روحانیت کور شود و از ادراک معارف الهیه و فهم ربانیه محروم و محجوب شود و کم کم این احتجاب و حمق روزافزون گردد تا آنکه نفس، سجین، و از جنس سجینی گردد(561).

موعظه 299: ترغیب به سلوک عرفانی

حبیبا!
لختی از خواب گران برخیز و راه و رسم عاشقان درگاه را برگیر و دست و رویی از این عالم ظلمت و کدور و شیطانیت شستشو کن و پابه کوی دوستانه بلکه به سوی کوی دوست حرکتی کن (562).

موعظه 300: استفاده از عمر باقی مانده

عزیزا!
این چند روز مهلت الهی عن قریب به سر آید و ما را - خواهی نخواهی - خواهند از این دنیا برد، پس اگر با اختیار بروی، روح و ریحان است و کرامات خدا، و اگر با زور و سختی ببرند، نزع است و صعق است و فشار است و ظلمت و کدورت (563).