فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 297: راضی به حق تعالی

آری، اولیای حق، بلیات را تحفه های آسمانی می دانند و شدت مضیقه را عنایات ربانی می بینند. آنها به حق خوشند، جز حق نخواهند و به ذات مقدس متوجهند، و غیر از او نبینند. اگر دار کرامت حق را بخواهند، از آن جهت خواهند که از حق است نه از جهت حظوظ نفسانیه خواهند. آن ها راضی به قضاءالله هستند از آن جهت که مربوط به حق است. محبت الهیه منشأ محبت به اسماءو صفات آثار و افعال او شده(560).

موعظه 298: رجوع به حق تعالی

باید دانست که نفس انسانی چون آینه ای است که در اول فطرت، مصفی و خالی از هر گونه کدورت و ظلمت است. پس اگر این آینه مصفای نورانی با عالم انوار و اسرار مواجه شد - که مناسب با جوهر ذات اوست - کم کم از مقام نقص نورانیت به کمال روحانیت ترقی کند تا آن جا که از تمام انواع کدورات و ظلمات رهایی یابد و ازقریه مظلمه طبیعت و بیت مظلم نفسیت خلاصی یابد و هجرت کند، پس نصیب او مشاهده جمال جمیل گردد واجر او بر خدا واقع شود... و اگر مرآت مصفای نفس را مواجه باعالم کدورت و ظلمت و دار طبیعت که اسفل سافلین است کند به واسطه مخالف بودن آن با جوهر ذات که او از عالم نور است، کم کم کدورت طبیعت در او اثر کند و او را ظلمانی و کدر کند و غبار و زنگار طبیعت وجه مرآت ذات او را فراگیرد. پس، از فهم روحانیت کور شود و از ادراک معارف الهیه و فهم ربانیه محروم و محجوب شود و کم کم این احتجاب و حمق روزافزون گردد تا آنکه نفس، سجین، و از جنس سجینی گردد(561).

موعظه 299: ترغیب به سلوک عرفانی

حبیبا!
لختی از خواب گران برخیز و راه و رسم عاشقان درگاه را برگیر و دست و رویی از این عالم ظلمت و کدور و شیطانیت شستشو کن و پابه کوی دوستانه بلکه به سوی کوی دوست حرکتی کن (562).