فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 296: اصلاح نفس

پس بر جوان ها حتم و لازم است که تا فرصت جوانی و صفای باطنی و فطرت اصلی باقی و دست نخورده است، فطرت اصلی باقی و دست نخورده است، درصدد تصفیه و تزکیه برآیند و ریشه های اخلاق فاسده و اوصاف ظلمانیه را از قلوب خود برکنند که با بودن یکی از اخلاق زشت ناهنجار، سعادت انسان در خطر عظیم است و نیز در ایام جوانی و اراده و تصمیم انسان، جوان است و محکم. از این جهت نیز، اصلاح برای انسان آسان تر است ولی در پیری اراده سست و تصمیم پیر است، چیره شدن برقوا مشکل تر است (559).

موعظه 297: راضی به حق تعالی

آری، اولیای حق، بلیات را تحفه های آسمانی می دانند و شدت مضیقه را عنایات ربانی می بینند. آنها به حق خوشند، جز حق نخواهند و به ذات مقدس متوجهند، و غیر از او نبینند. اگر دار کرامت حق را بخواهند، از آن جهت خواهند که از حق است نه از جهت حظوظ نفسانیه خواهند. آن ها راضی به قضاءالله هستند از آن جهت که مربوط به حق است. محبت الهیه منشأ محبت به اسماءو صفات آثار و افعال او شده(560).

موعظه 298: رجوع به حق تعالی

باید دانست که نفس انسانی چون آینه ای است که در اول فطرت، مصفی و خالی از هر گونه کدورت و ظلمت است. پس اگر این آینه مصفای نورانی با عالم انوار و اسرار مواجه شد - که مناسب با جوهر ذات اوست - کم کم از مقام نقص نورانیت به کمال روحانیت ترقی کند تا آن جا که از تمام انواع کدورات و ظلمات رهایی یابد و ازقریه مظلمه طبیعت و بیت مظلم نفسیت خلاصی یابد و هجرت کند، پس نصیب او مشاهده جمال جمیل گردد واجر او بر خدا واقع شود... و اگر مرآت مصفای نفس را مواجه باعالم کدورت و ظلمت و دار طبیعت که اسفل سافلین است کند به واسطه مخالف بودن آن با جوهر ذات که او از عالم نور است، کم کم کدورت طبیعت در او اثر کند و او را ظلمانی و کدر کند و غبار و زنگار طبیعت وجه مرآت ذات او را فراگیرد. پس، از فهم روحانیت کور شود و از ادراک معارف الهیه و فهم ربانیه محروم و محجوب شود و کم کم این احتجاب و حمق روزافزون گردد تا آنکه نفس، سجین، و از جنس سجینی گردد(561).