فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 295: توکل

باید دانست که پس از آن که عقل به طور علم برهانی، ارکان باب توکل را مثلاً دریافت، سالک باید همت بگمارد که آن حقایقی را که عقل ادراک نموده، به قلب برساند و آن حاصل نشود مگر آن که انتخاب کند شخص مجاهد از برای خود در هر شب و روزی، یک ساعتی را که نفس اشتغالیش، به عالم طبیعت و کثرت کم است و قلب فارغ البال است، پس در آن ساعت فراغت نفس، مشغول ذکر حق شود با حضور قلب و تفکر در اذکار و اوراد وارده (558).

موعظه 296: اصلاح نفس

پس بر جوان ها حتم و لازم است که تا فرصت جوانی و صفای باطنی و فطرت اصلی باقی و دست نخورده است، فطرت اصلی باقی و دست نخورده است، درصدد تصفیه و تزکیه برآیند و ریشه های اخلاق فاسده و اوصاف ظلمانیه را از قلوب خود برکنند که با بودن یکی از اخلاق زشت ناهنجار، سعادت انسان در خطر عظیم است و نیز در ایام جوانی و اراده و تصمیم انسان، جوان است و محکم. از این جهت نیز، اصلاح برای انسان آسان تر است ولی در پیری اراده سست و تصمیم پیر است، چیره شدن برقوا مشکل تر است (559).

موعظه 297: راضی به حق تعالی

آری، اولیای حق، بلیات را تحفه های آسمانی می دانند و شدت مضیقه را عنایات ربانی می بینند. آنها به حق خوشند، جز حق نخواهند و به ذات مقدس متوجهند، و غیر از او نبینند. اگر دار کرامت حق را بخواهند، از آن جهت خواهند که از حق است نه از جهت حظوظ نفسانیه خواهند. آن ها راضی به قضاءالله هستند از آن جهت که مربوط به حق است. محبت الهیه منشأ محبت به اسماءو صفات آثار و افعال او شده(560).