فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 292: انس گرفتن با ذکر الله

آری، با ذکر حقیقی، حجاب های بین عبد و حق خرق (545) شود و موانع حضور مرتفع گردد و قسوت و غفلت قلب برداشته شود و درهای ملکوت اعلی به روی سالک باز شود وابواب لطف و رحمت حق به روی او گشوده گردد ولی عمده آن است که قلب در آن ذکر زنده باشد و مرده نباشد و با مردگان انس نگیرد و آنچه غیر حق و وجه مقدس اوست از مردگان است، و دل با انس با آن مردگی و مردارخوری نزدیک شود: کل شی ء هالک الا وجهه (546) رسول خدا فرمود: راست ترین شعری که عرب گفته شعر لبید است که گفته: الا کل شی ء ما خلاالله باطل (547) دل به دیگر موجودات بستن، - هر موجودی باشد - از خدا غافل شدن است (548).

موعظه 293: بیان بعضی از اذکار سیر وسلوک

بالجملة ما برای زنده نمودن دل، ذکر(549) خدا و خصوص اسم مبارک یا حی یا قیوم با حضور قلب مناسب است... و از بعض اهل ذکر و معرفت (550) منقول است که در هر شب و روزی، یک مرتبه در سجده رفتن و بسیار گفتن لااله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین (551) برای ترقیات روحی خوب است و از بعضی سالکان (552) راه آخرت نقل فرموده که چون ازحضرت استاد خود فایده این عمل را شنید، در هر شبی و روزی یک مرتبه سجده می رفت و هزار مرتبه این ذکر شریف را می گفت و از بعضی دیگر نقل فرموده که سه هزار مرتبه می گفت (553) و از حضرت زین العابدین و سید الساجدین علی بن الحسین علیهماالسلام منقول است که سنگ خشن زبری را ملاحظه فرمود، سر مبارک را بر آن نهاد و سجده نمود و گریه کرد و هزار مرتبه گفت: (554) لااله الاالله حقاً حقاً، لااله الاالله تعبداً و رقاً، لااله الاالله ایماناً و تصدیقاً (555).

موعظه 294: بیان بزرگترین ذکر در سیر و سلوک عرفانی

مثلا ذکر شریف لااله الاالله را -که بزرگترین اذکار و شریفترین اوراد است (556) - در این وقت فراغت قلب با اقبال تام به قلب بخواند به قصد آنکه قلب را تعلیم کند و تکرار کند این ذکر شریف را، و به قلب به طور طمأنینه و تفکر بخواند و قلب را با این ذکر شریف بیدار کند تا آنجا که قلب را حالت تذکر و رقت پیدا شود. پس بواسطه مدد غیبی، قلب به ذکر شریف غیبی گویا شود و زبان تابع قلب شود (557).