فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 279: افزون طلبی های نفس

گاهی شود که بر اثر غضب یا حب ریاست یک نفر، صدها هزار خانواده، بنیان کن شود و اساس رشته یک جمعیت گسسته گردد. هیچ یک از حیوانات آتش غضبشان به این سوزندگی و تنور شهوتشان به این گرمی نیست. انسان است که برای غضب و شهوتش پایان نیست. و حرص و طمع راهیچ چیز فرو ننشاند. انسان است که با اغلوطه و شیطنت و مکر و خدعه خانمان هایی را به قبرستان نیستی فرستد و عائله هایی را به باد هلاکت دهد. عالم به همه آسمان و زمینش، اگر طعمه این جانور(انسان) شود آتش حرص و طمعش فرو ننشیند و ممالک عالم اگر مسخر او گردد، از خواهش های نفسانی او نکاهد. دیگر حیوانات چون به طعمه خود رسیدند آتش شهوت آنها فرو ننشیند(522).

موعظه 280: سرزنش نفس

آری، ما کوران و کران و محجوبانیم که از همه مقامات به شهوتهای حیوانی دل خوش کردیم و از جمله سعادات به یک مشت مفاهیم بی مقدار دلبستگی داریم و خود را قانع کردیم، مگر آن که لطف و رحمت دوست دستگیری فرموده و از این حجابهای غلیظ و ظلمت های متراکم ما را خارج کند ودل ما را به محبت خود زندگی بخشد و از دیگران منقطع و به خود وصل فرماید (523).

موعظه 281: تلاش برای اصلاح نفس

اکنون عزیز!
مطالعه احوال نفس خود کن و از مبادی و ثمرات احوال نفس، خود را تمییز ده، ببین ما جزء کدام طایفه هستیم؟ آیا بزرگی خدا و عظمت رحمت و سعه مغفرت و بسط عفو و غفران، ما را به آن ذات مقدس امیدوار نموده یا به غرور شیطانی گرفتار شدیم و از حق و صفات جمال و جلال او غافلیم و سهل انگاری در امور آخرت ما را مبتلا نموده است؟
هان ای عزیز!
از خواب گران برخیز! و از این غرور شیطانی بپرهیز که این غرور انسان را به هلاکت ابد رساند و از قافله سالکان باز دارد و از کسب معارف الیه - که قرة العین اهل الله است - محروم کند و بدان که با غرور، مواعظ الهیه و دعوتهای انبیاء و موعظت های اولیاء اثر نکند، زیرا که غرور ریشه همه را بنیان کند و این از دام های بزرگ و نقشه های دقیق ابلیس و نفس است که انسان را از فکر خود و فکر مرض های خود ببرد و موجب نسیان و غفلت شود و اطبای نفوس از علاج او عاجز شوند و یک وقت به خود آید که کار از اصلاح گذشته و راه چاره بکلی مسدود شده است (524).