فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

است

پس از آنکه دل را برای ذکر خدا و قرآن شریف مهیا نمود(513) آیات توحید و اذکار شریفه توحید و تنزیه را با حضور قلب و حال طهارت، تلقین قلب کند... اگر آیات شریفه سوره حشر را از قول خدای تعالی یا ایهاالذین آمنوا اتقوا الله (514) که آیه 18 است تا آخر سوره که مشتمل بر تذکر و محاسبه نفس و محتوی بر مراتب توحید و اسماء و صفات است، در یک وقت فراغت از نفس از واردات دنیایی، مثل آخر شب یا بین الطلوعین با حضور قلب بخواند و در آنها تفکر کند، امید است - ان شاءالله - نتایج حسن ببرد و همین طور در اذکار شریفه با حضور قلب ذکر شریف: لااله الاالله که افضل و اجمع اذکار است (515) - این عمل را بکند، امید هست خداوند از او دستگیری کند والبته در هر حال، از نقص و عجز خود و از رحمت و قدرت حق غافل نباشد و دست حاجت پیش ذات مقدس او دراز کند و از آن ذات مقدس دستگیری طلب کند، امید است که اگر مدتی اشتغال به این عمل پیدا کند، نفس به توحید عادت کند و نور توحید در قلب جلوه کند و البته از شرایط عامه ذکر، نباید غفلت شود و ما بیشتر شرایط قرائت قرآن - که شرایط ذکر نیز هست - در کتاب آداب الصلوة (516) مذکور داشتیم (517).

موعظه 276: بیان چگونگی انجام محاسبه نفس و وقت آن

اگر در شب و روز چند دقیقه ای به حسب اقبال قلب و توجه آن - یعنی به مقداری که قلب حاضر است. نفس را محاسبه کنید در تحصیل نور ایمان و از آن مطالبه نور ایمان کند و آثار ایمان را از آن جستجو کند، خیلی زودتر به نتیجه می رسد، ان شاءالله (518).

موعظه 277: بی توجهی به قیامت و آثار آن

بیچاره انسان غافل!
در امور زایله دنیا - که خود می داند و هر روز می بیند که اهل آن، آن را می گذارند و می روند و حسرت ها را می برند - این قدر اهمیت می دهد و با کمال جد و جهد در جمع و تحصیل آن می کوشد و خود را با هر ذلت و زحمت و هر محنت و تعبی رو به رو می کند و از هیچ عار و ننگی پرهیز نمی کند. ولی برای تحصیل ایمان - که کفیل سعادت ابدی اوست - اینقدر سست و افسرده است که با اینهمه مواعظ انبیاء و اولیاء و اینهمه کتابهای آسمانی باز از سستی و سهل انگاری دست نکشیده و به فکر روزگار مصیبت وذلت و زحمت خود نیفتاده، موعظت های قرآنی و وعد وعید آن - که سنگ خارا را نرم می کند و کوههای عالم را خاشع می کند - در دل سخت این انسان اثر نکند! آری خدای تعالی فرماید: لو انزلنا هذا القرآن علی جبل لرأیته خاشعاً متصدعاً من خشیة الله و تلک الامثال نضربها للناس لعلهم یتفکرون (519)