فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 268: حسرتهای انسان

ای انسان بیچاره!
چه حسرتی خواهی داشت آن روزی که پرده طبیعت از چشم برداشته شود و معاینه کنی که آنچه در عالم قدم زدی و کوشش کردی در راه بیچارگی و شقاوت و بدبختی خودت بوده و راه چاره طریق جبران نیز مسدود شده است و دستت از همه جا کوتاه! راه فرار از سلطنت قاهر الهیه یا معشر الجن و الانس ان استطعتم ان تنفذوا من اقطار السموات و الارض فانفذوا (499) و نه راه جبران نقایص گذشته و عذرخواهی از معاصی الهیه الان و قد عصیت قبل (500).

موعظه 269: توبه و بازگشت

ای عزیز!
اکنون تا حجابهای غلیظ طبیعت نور فطرت را بکلی زائل نکرده و کدورت هی معاصی، صفای باطنی قلب را بکلی نبرده و دستت از دار دنیا - که مزرعه آخرت است (501) و انسان در آن می تواند جبران هر نقصی و غفران هر ذنبی کند - کوتاه نشده، دامن همتی به کمر زن و دری از سعادت به روی خود باز کن وبدان که اگر قدمی راه سعادت زدی و اقدامی نمودی و با حق تعالی مجده - از سر آشتی بیرون آمدی و عذر ماسبق خواستی، درهایی از سعادت به رویت باز شود و از عالم غیب از تو دستگیری ها شود و حجاب های طبیعت، یک یک باز شود و از عالم غیب از تو دستگیری ها شود و حجاب های طبیعت یک یک پاره شود و نور فطرت بر ظلمت های مکتسبه غلبه کند و صفای قلب و جلای باطن بروز کند و درهای رحمت حق تعالی به رویت باز شود و جاذبه الهیه تو را به عالم روحانیت جذب کند و کم کم محبت حق در قلب جلوه کند و محبت های دیگر را بسوزاند و اگر خدای تبارک و تعالی در تو اخلاص و صدق دید، تو را به سلوک حقیقی راهنمایی کند و کم کم چشمت را از عالم کور کند و به خود روشن فرماید و دلت را از غیر خودش وارسته و به خودش پیوسته کند (502).

موعظه 270: ایمان ادعائی

ما همه داد از توحید می زنیم و حق تعالی را مقلب القلوب و الابصار می خوانیم؛ و الخیر کله بیده و الشر لیس الیه (503) می سراییم ولی باز درصدد جلب قلوب بندگان خدا هستیم و دائماً خیرات را از دست دیگران تمنا داریم. اینها نیست جز اینکه با حقایق عقیله ای است که قلب از آن بی خبر است و یا لقلقه های لسانی است که به مرتبه ذکر حقیقی نرسیده. ما همه قرآن شریف را می دانیم (که) از معدن وحی الهی برای تکمیل بشر و تخلیص انسان از محبس ظلمانی طبیعت و دنیا نازل شده است و وعد (و) وعید آن همه حق صراح حقیقت ثابته است و در تمام مندرجات آن شائبه خلاف واقع نیست، با این وصف این کتاب بزرگ الهی در دل سخت ما به اندازه یک کتاب قصه تأثیر ندارد نه دلبستگی به وعده های آن داریم تا دل را از این دنیای دنی و نشئه فانیه برگیریم و به آن نشئه باقیه ببندیم و نه خوفی از وعید آن در قلب ما حاصل آید تا از معاصی الهیه و مخالفت با ولی نعمت احتزار کنیم. این نیست جز آن که حقیقت و حقیقت قرآن به قلب ما نرسیده و دل ما به آن نگرویده و ادراک عقلی بسیار کم اثر است و با این و محروم ماندن از همه معارف و سرائر برای همین نکته است (تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل) (504).