فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 266: مراقبه

باید دانست!
که اگر انسان از خود غفلت کند و در صدد اصلاح نفس و تزکیه آن برنیاید و نفس را سرخود بار آورد، هر روز، بلکه هر ساعت بر حجاب های آن افزوده شود و از پس هر حجابی، حجابی بلکه برای او پیدا شود تا آن جا که نور فطرت بکلی خاموش و منطفی شود و از محبت الهیه در آن اثری و خبری باقی نماند، بلکه از حق تعالی و آنچه به او مربوط است از قرآن شریف و ملائکة الله و انبیاء عظام و اولیاء کرام علیهم السلام و دین حق وجمله فضائل متنفر گردد و ریشه عداوت حق - جل و علا - و مقربان درگاه مقدس او در قلبش محکم و مستحکم گردد تا آنجا که بکلی درهای سعادت بر او بسته شود و راه آشتی با حق تعالی و شفعاء علیهم السلام منسد گردد و مخلد در ارض طبیعت گردد که باطن آن در عالم دیگر جلوه کند و آن مخلود در عذاب جهنم است (496).

موعظه 267: سرمایه های فطری در انسان

و خسران و حسرت بلکه تعجب و حیرت در آن است که همان فطرتی که براق سیر اولیاء است به معراج قرب حضرت باری - جل و علا - و سرمایه وصول آنها است به کمال مطلق، همان انسان سرخود را به نهایت شقاوت و بعد از ساحت قدس کبریا رساند و این بالاترین خسرانها است، چنانچه حق تعالی فرماید: والعصر ان الانسان لفی خسر (497) چه خسرانی بالاتر از این که انسان سرمایه سعادت ابدی را خرج در راه تحصیل شقاوت ابدی کند و آنچه را که حق تعالی به او داده که او را به حق اوج کمال رساند، همان او را به حضیض نقص کشاند؟!(498).

موعظه 268: حسرتهای انسان

ای انسان بیچاره!
چه حسرتی خواهی داشت آن روزی که پرده طبیعت از چشم برداشته شود و معاینه کنی که آنچه در عالم قدم زدی و کوشش کردی در راه بیچارگی و شقاوت و بدبختی خودت بوده و راه چاره طریق جبران نیز مسدود شده است و دستت از همه جا کوتاه! راه فرار از سلطنت قاهر الهیه یا معشر الجن و الانس ان استطعتم ان تنفذوا من اقطار السموات و الارض فانفذوا (499) و نه راه جبران نقایص گذشته و عذرخواهی از معاصی الهیه الان و قد عصیت قبل (500).