فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 257: راه سعادتمندی

دیگر آن راهها که می روید رها کنید، راه همین است اهدنا الصراط المستقیم ، ان ربی علی صراط المستقیم آن طرف، طرف ندارد، دنیاست و ماورای آن آنچه که مربوط به نفسانیت انسان است، شهوات انسان است، آمال و آرزوهای انسان است، این دنیاست، آن دنیایی که تکذیب شده است.این عالم طبیعت، این عالم طبیعت نور است، دلبستگی های به این عالم انسان را بیچاره می کند، ظلمت ما از این دلبستگی هایی است که ما داریم به این دنیا، به این مقام به این سنتد، به این اوهام، به این خرافات، همه انبیا آمدند برای اینکه دست شما را بگیرند از این علائقی که همه اش برضد آنی است که طبیعت و فطرت شما اقتضا می کند، شما را دستتان را بگیرند واز این علائق نجاتتان بدهند و واردتان کنند به عالم نور (482).

موعظه 258: اثر دعا در روح

آن که سبکبار کند انسان را، و از این ظلمتکده می کشد او را بیرون، و نفس را از آن گرفتاری ها و سرگشتگی هایی که دارد خارج می کند این ادعیه ای است که از ائمه ما وارد شده اند... این ادعیه مهیا می کنند این نفوس را برای اینکه این علائقی که انسان دارد و بیچاره کرده انسان را این علائق، این گرفتاریهایی که انسان را در این عالم طبیعت دارد و انسان را سرگشته کرده است، متحیر کرده است نجاتش بدهند و آن راهی که راه انسان است ببرند، راه های دیگر راه انسان نیست، صراط مستقیم راه انسانیت است (483).

موعظه 259: روزه دار واقعی

همین ادعیه بودند که اشخاص وقتی که ادعیه را می خواندند قوت روحی پیدا می کردند و سبکبار می شدند و شهادت برای آنها هین و آسان می شد. این ادعیه در ماه مبارک رجب و خصوصاً در ماه مبارک شعبان انیها مقدمه و آرایشی است که انسان به حسب قلب خودش می کند برای اینکه مهیا بشود برود میهمانی، میهمانی خدا، مهمانی ای که در آنجا سفره ای که پهن کرده است قرآن مجید است و محلی که در آن جا ضیافت می کند مهمش لیلة القدر است و ضیافتی که می کند ضیافت تنزیهی و ضیافت اثباتی و تعلیمی. نفوس را از روز اول ماه مبارک رمضان به روزه، به مجاهده، به ادعیه مهیا می کند تا برسند به آن سفره ای که از آن باید استفاده کنند، و آن لیلةالقدر است که قرآن در آن نازل شده است. این ضیافت الهی انسان را منقلب باید بکند از این جهت حیوانی به آن جهت آن واقعی انسانی، از آن ظلمت هایی که اطلاع به آن داریم منقلب کنند انسان را، به آن نورها و نور مطلق هایی که همه عالم تبع اوست (484).