فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 235: حب دنیا و آثار آن

یکی از محترمین قزوین، ملاهای خیلی عابد قزوین - خداوند رحمتش کند - ظاهراً گفت: که ما رفتیم عیادت یک نفر آدم که نزدیک های فوتش بود، این آدم گفت: که ظلمی را نعوذبالله آن ظلمی را که خدا به من کرده است به هیچ کس نکرده من این بچه هایم را چطور تربیت کردم چطور حالا می خواهد مرا ببرد.مسأله این است که آن به کمر انسان را می شکند این است که حب انسان به خودش و حب انسان به ریاستش و حب انسان به همه چیزهایی که موجب حب است، انسان را برساند به آن جایی که اگر نبی اکرم هم از او بگیرند، دشمن او می شود و آنوقت هم که می فهمد خدا داد می گیرد، دشمن او می شود(459).

موعظه 236: بی توجهی به دنیا

باید شما اینها را از آن طبیعت منحطی که انسان را به انحطاط می کشد، آن حب جاه و حب مال و حب منصب احتزار بدهید، اینها را از آن چیزهایی که خار راه انسان هستند، مانع ترقی انسان هستند احتزار بدهید، به آن ها بفمهانید که انسان تا سرش توی این آخور طبیعت است نیست. اینهایی که همه توجهشان به این است که چیزی به دست بیاوریم و یک زندگی رفاه درست کنیم، اینها توی آخور طبیعت سرشان هست و در آخر هم مثل یک حیوانی که در آخورسرش هست محسوب می شود(460).

موعظه 237: در بیان عبودیت خدای متعال است

انسان اگر عبودیت خدا را فقط، بندگی خدا را فقط بپذیرد و از عبودیت سایر چیزها یا سایر اشخاص احتراز کند از کانال عبودیت خدا در دنیا وارد بشود، در طبیعت وارد بشود، از کانال عبودیت خدا مدرسه برود در وزارتخانه وارد بشود، در جامعه وارد بشود، هر کاری که انجام بدهد عبادت است، برای اینکه مبدأ عبودیت خداست. شما ملاحظه کردید که در قرآن شریف و همین طور در نماز وقتی که می خوانید نماز را، نسبت به رسول اکرم عبده و رسوله عبد را بر رسالت مقدم داشتند، و ممکن است که اصل این اشاره به این باشد که از کانال عبودیت به رسالت رسیده است، از همه چیز آزاد شده است و عبد شده است عبد خدا نه عبد چیزهای دیگر، دو را که بیشتر نیست یا عبودیت خدا یا عبودیت نفس اماره، این دو راه است (461).