فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 225: در بیان خدابینی است

ما از خداییم، ما کاری انجام نمی دهیم، ما همان چیزهایی که خدا به ما داده است در راه خودش، اگر چنانچه مثل انبیا هم فرض کنید یا در طریق انبیا هم باشیم، این کوردلی است که انسان خیال کند من یک کاری کردم، تو غرق نعمت های خدا هستی، چشمت از خداست، گوشت از خداست، قدرتت از خداست، دستت از خداست، پایت از خداست، همه از اوست. من نمی توانم اسمش را هم امانت بگذارم، باز یک نفسانیتی هست در کار، وقتی همه از او هست، در راه او اگر دادی کاری نیست این، چیزی که از خود اوست در راه خود او (448).

موعظه 226: در بیان نعمات الهی است

من خوف این را دارم که مانعمت خدا که به ما داده است و همه آنها از جانب خدای تبارک وتعالی بوده است ما کفران این نعمت را بکنیم و عنایات خدا از ما منحرف بشود، ما خودمان اسباب این بشویم و ما بدتر از آنکه بودیم بشویم (449) غفلت نکنید از خدا، غفلت نکنید از آن روزی که همه محتاج هستید(450).

موعظه 227: تأثیر عظیم تلقین

یکی از چیزهایی که برای ساختن انسان مفید است تلقین است.انسان خودش هم اگر بخواهد ساخته بشود، باید آن مسائلی که مربوط به ساختن خودش است تلقین کند به خودش، تکرار کند. یک مطلبی که تأثیر در نفس انسان باید بکند، با تلقینات و تکرارها بیشتر در نفس انسان نقش پیدا می کند. نکته تکرار ادعیه و تکرار نماز در هر روز چندین دفعه و همیشه این است که انسان با گفتن و شنیدن، خود انسان قرائت می کند و می شود این آیاتی که سازنده است مثل سوره مبارکه حمد که یک درس سازنده است، انسان باید اینها را تکرار کند و تلقین کند و نفس را حاضر کند برای شنیدن (451).