فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 191: پرهیز از خود اتکایی

پس بهتر آن است که سالک الی الله پای سلوک خود را بشکند و از اعتماد به خود و ارتیاض و عمل خود یکسره برائت جوید و از خود و قدرت و قوت خود فانی شود و فنا و اضطرار خود را همیشه در نظر گیرد تا مورد عنایت شود و راه صدساله را با جذبه ربوبیت یک شبه طی نماید و لسان باطن و حالش در محضر قدس ربوبیت با عجز و نیاز عرض کند: امن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف السوء (404).

موعظه 192: مواظبت از وقت نماز

ای عزیز!
تو نیز به قدر و میسور و مقدار مقدور این وقت مناجات را غنیمت شما و به آداب قلبیه آن قیام کن و به قلب خود بفهمان که مایه حیات ادبی اخروی و سرچشمه فضائل نفسانیه و رأس المال کرامات غیر متناهیه به مراودات و مؤانست با حق است و مناجات با او، خصوصاً نماز که معجون روحانی ساخته شده با دست جمال و جلال حق است و از جمیع عبادات جامعتر و کامل تر است.پس از اوقات آن حتی الامکان محافظت کن، و اوقات آن را انتخاب کن که در آن نورانیتی است که در دیگر اوقات نیست و اشتغالات قلبیه خود را در آن اوقات کم کن بلکه قطع کن، و این حاصل شود، به اینکه اوقات خود را موظف و معین کنی و برای نماز که متکفل حیات ابدی تو است، وقتی خاص تعیین کنی که در آن وقت کارهای دیگری نداشته باشی و قلب را تعلقات نباشد و نماز را با امور دیگر مزاحم قرار مده تا بتوانی قلب را راحت و حاضر کنی(405).

موعظه 193: انصراف از غیر خدا

ای عزیز!
این که قلوب بیچاره ما از حلاوت ذکر حق تعالی محروم است و لذت مناجات آن ذات مقدس در ذائقه روح ما وارده نشده و از وصول به قرب درگاه، محتجب و از تجلیات جمال و جلال محرومیم، برای آن است که قلوب ما معلل و مریض است و توجه به دنیا و اخلاد به ارض و احتجاب به حجب مظلمه طبیعت، ما را از معرفت کبریای حق و انوار جمال و جلال محجوب نموده تا نظر ما به موجودات نظر ابلیسی استقلالی است، از شراب وصل نخواهیم چشید و به لذت مناجات نایل نخواهیم شد تا در عالم وجود، عزت و کبریا و عظمت و جلال برای کسی می بینیم و در حجاب بتهای تعنیات خلیفه هستیم، سلطان کبریای حق جل جلاله در قلب ما تجلی نکند(406).