فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 190: طلب رحمت

از جای برخیز و از این بیت مظلمه طبیعت و عبورگاه تنگ و تاریک دنیا هجرت کن و زنجیرها و سلسله های زمان را بگسلان و از این زندان، خود را نجات ده و طائر قدس را به محفل انس پرواز ده.
تو را ز کنگره عرش می زنند صفیر - ندانمت که در این دامگه چه افتاده است (401).
پس، عزم خود را قوی کن و اراده خویش را محکم نما که اول شرط سلوک عزم است و بدون آن راهی را نتوان پیمود و به کمالی نتوان رسید و شیخ بزرگوار شاه آبادی (402) روحی فداه آن را مغز انسانیت تعبیر می کردند... بزرگتر رحمت های الهی قرآن است، تو اگر به رحمت ارحم الراحمین طمع داری و آرزوی رحمت واسعه داری، از این رحمت واسعه استفاده کن طریق وصول به سعادت را باز نموده و چاه را از راه روشن فرموده تو خود به پای خود در چاه می افتی و از راه معوج می شوی، رحمت را چه نقصانی است؟اگر ممکن بود طریق خیر و سعادت را به مردم به طور دیگر نشان بدهند، می دادند (403).

موعظه 191: پرهیز از خود اتکایی

پس بهتر آن است که سالک الی الله پای سلوک خود را بشکند و از اعتماد به خود و ارتیاض و عمل خود یکسره برائت جوید و از خود و قدرت و قوت خود فانی شود و فنا و اضطرار خود را همیشه در نظر گیرد تا مورد عنایت شود و راه صدساله را با جذبه ربوبیت یک شبه طی نماید و لسان باطن و حالش در محضر قدس ربوبیت با عجز و نیاز عرض کند: امن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف السوء (404).

موعظه 192: مواظبت از وقت نماز

ای عزیز!
تو نیز به قدر و میسور و مقدار مقدور این وقت مناجات را غنیمت شما و به آداب قلبیه آن قیام کن و به قلب خود بفهمان که مایه حیات ادبی اخروی و سرچشمه فضائل نفسانیه و رأس المال کرامات غیر متناهیه به مراودات و مؤانست با حق است و مناجات با او، خصوصاً نماز که معجون روحانی ساخته شده با دست جمال و جلال حق است و از جمیع عبادات جامعتر و کامل تر است.پس از اوقات آن حتی الامکان محافظت کن، و اوقات آن را انتخاب کن که در آن نورانیتی است که در دیگر اوقات نیست و اشتغالات قلبیه خود را در آن اوقات کم کن بلکه قطع کن، و این حاصل شود، به اینکه اوقات خود را موظف و معین کنی و برای نماز که متکفل حیات ابدی تو است، وقتی خاص تعیین کنی که در آن وقت کارهای دیگری نداشته باشی و قلب را تعلقات نباشد و نماز را با امور دیگر مزاحم قرار مده تا بتوانی قلب را راحت و حاضر کنی(405).