فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 169: رمضان ضیافت ربانی

امیدواریم که با عنایت خودش با ما رفتار کند.ما مهمان های خوبی نبودیم برای خدای تبارک و تعالی.ما را دعوت کرد به ضیافت، او میزبان بزرگ و ما میهمانان هیچ.چه بگوییم در مقابل این نعمت بزرگ الهی که ملت ها را دعوت کرده است به ضیافت الله، ضیافت الله با همه اسماء و ما چگونه شکر این نعمت را بجا بیاوریم، ما که خودمان را می شناسیم که هیچ نیستیم و هرچه هست، اوست .لکن او عنایت خاصه خودش را مبذول می کند و ما را میهمان و خودش را میزبان ما قرار می دهد. یا ما را بالا برده است تا آن حدی که این لیاقت را داشته باشیم با عنایت او؛ یا عنایت خویش را متنزل کرده است... لکن آنی که ما از خودمان اطلاع داریم ما مهمان های خوبی نیستیم برای خدا، اگر میهمان های خدا از قبیل رسول خدا و ائمه هدی هستند، ما چه بگوییم و آن میزبانی ای که از آنها می کند، دست ما از آن کوتاه است.لکن ما متکی هستیم به لطف او و ما متکی هستیم به عنایات او و ما در ماه رمضان هرچه قصور کرده باشیم، تقصیر کرده باشیم در این روز مبارک از او عیدی می خواهیم، او به فضل خودش با ما رفتار کند، نه به عدالتش (367).

موعظه 170: ابعاد عرفانی حج است

لبیک های مکرر از کسانی حقیقت دارد که ندای حق را به گوش جان شنیده و به دعوت الله تعالی به اسم جامع جواب می دهند. مسأله، مسأله حضور در محضر است و مشاهده جمال محبوب. گویی گوینده از خود در این محضر بیخود شده و جواب دعوت را تکرار می کند و دنباله آن سلب شریک به معنای مطلق آن می نماید که اهل الله می دانند نه شریک در الوهیت فقط گرچه سلب شریک در آن نیز شامل همه مراتب تا فنای عالم در نظر اهل معرفت است و حاوی جمیع فقرات احتیاطی و استحبابی است مثل الحمد لک و النعمة لک و حمد را اختصاص می دهد به ذات مقدس، همچنین نعمت را، و نفی شریک می کند و این نزد اهل معرفت غایت توحید است و به این معناست که هر حمدی و هر نعمتی که در جهان هستی تحقق یابد حمد خدا و نعمت خداست بدون شریک و در هر موقف و مشعری و وقوف و حرکتی و سکون و عملی این مطلب و مقصد اعلی جاری است و خلاف آن، شرک به معنای اعم است که همه ما کوردلان، به آن مبتلا هستیم... لبیک های شما جواب دعوت حق تعالی باشد و خود را محرم برای وصول به آستانه محضر حق تعالی نمایید و لبیک گویان برای حق، نفی شریک به همه مراتب کنید و از خود که منشأ بزرگ شرک است به سوی او جل و اعلی هجرت نمایید و امید است برای جویندگان، آن موتی که دنبال هجرت است حاصل آید و اجری را که علی الله است دریافت نمایند و اگر جهات معنوی به فراموشی سپرده شود گمان نکنید که بتوان از چنگال نفس رهایی یابید و تا دربند خویشتن خویش و هواهای نفسانی خود باشید نمی توانید جهاد فی سبیل الله و دفاع از حریم الله نمایید(368).

موعظه 171: در محضر ربوبی

ما باید واقعاً متوجه به خدا باشیم ما باید خودمان را در محضر خدا ببینیم در همه وقت. و خدای تبارک و تعالی حاضر و ناظر است بر اقوال ما.بر قلوب ما، بر همه چیز حاضر است و در محضر او واقع می شود(369)... آن چیزی که اساس است سیر الی الله است توجه به خداست همه عبادات برای اوست همه زحمات انبیا از آدم تا خاتم برای این معنا هست که سیر الی الله باشد شکستن بت نفس که بالاترین بت هاست و - شکستن - دنبال او شکستن بت های دیگر(370).