فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 163: ضیافت پروردگار

من فکر می کردم که این ضیافتی که شما مؤمنین دعوت برش شدید که ضیافت الله است این چی است. دعوت شدیم به ضیافت الله و ضیافت الله در عالم ماده عبارت از این است که ما را پرهیز بدهد از تمام شهوات دنیوی، این مرتبه مادی ضیافت الله است که همه کسانی که دعوت شدند به این ضیافت بدانند که ضیافت خدا در این نشأه، چشم پوشی از شهوات است و ترک آن چیزی که قلب انسان، یعنی روح طبیعی انسان بهش مایل است، آن ها را باید ترک کند، این ضیافت خداست و این ضیافت سایه ضیافتهایی است که در طول عالم وجود تحقق دارد، منتها در عالم ماده به این صورت است که ترک شهوات طبیعی است، شهوات جسمانی است و در عالم مثال (347) ترک شهوات خیالی (348) است و در عالم بعد از مثال، ترک شهوات عقلانی است، روحانی است، شهوت در هر جا به یک صورت تحقق دارد، در این عالم به همین طوری که می دانید و در عالم بعد از این عالم، عالم مثال شهواتی که انسان در عالم مثال دارد بالاتر از شهواتی است که در عالم طبیعت دارد و جلوگیری از آن هم مشکل تر است و ضیافت الله در آنجا این است که از آن شهوات انسان منصرف بشود، از شهوات نفسانی، ای که الان عالم گرفتارش هست، شهوات عقلانی هم که بالاتر از این شهوات است ضیافت الله در آنجا باز این است که از آن شهوات عقلانی هم باید دست برداشت و (آنها هم) در همه این مراتب هم شیطان وارد است که نگذارد شما در این ضیافت الله استفاده کنید، در عالم طبیعت نگذارد، در عالم خیال نگذارد، در عالم عقل (349) هم نگذارد و دست برداشتن از آن آمال عقلانی نیز مشکل تر از دست برداشتن از این آمال دیگر است. آمال نفسانی که پایین تر از آمال عقلانی است عالم را به آتش کشیده... تمام اینها از همین سرکشی نفس است (350).
و ضیافت الله در آنجا که ما دعوت بر آن هم شدیم، این است که وارد بشویم در آنجا و ترک کنیم آن شهوات نفسانیه را و این بسیار مشکل است، شهوات جسمانی آسانتر است ترکش، تا شهوات بالاتر تا برسد به شهوات نفسانی، تا آن آخر انسان مبتلا به این شهوات نفسانی و ضیافت الله هم در آن این است که ما دعوت شدیم که دعوت بشویم که ترک کنیم اینها را، این جا ظل آنجاست و آنجا روح اینجاست و شهوات عقلانی هم که در بسیاری در تمام عالم پرتو انداخته است این بالاتر از شهوات روحانی و نفسانی و جسمانی است و ضیافت الله هم در آنجاست که آن هم ترک بشود، ضیافت الله به ترک این چیزهاست... آیا در محضر حق تعالی که دعوت کرده است ما را، ما رفته ایم در این محضر. وارد شده ایم در این محضر تا استفاده بکنیم و یا وارد نشده ایم؟ در مسائل بالاتر از اینجا هم هست اینها مراتبی است از آن ضیافت فوق، این ضیافات که آن ضیافت اهل معرفت است. خدا همه را دعوت کرده است به این ضیافت و اهل معرفت و کمال از اولیاء در آن ضیافت وارد می شوند و می توانند، البته نادری می تواند از عهده برآید، و فوق این همه مقامات، آنجایی است که دیگر ضیافتی در کار نیست، مضیقی و میهمانی و مهمانداری و ضیافتی در کار نیست، آنچه در وهم تو ناید آن است که اصل مسأله دیگر می رسد به جایی که ضیافتی در کار نیست(351).

موعظه 164: توجه به مقام عرفاء

خداوند به ما نصیب کند که ما انکار نکنیم این مسائل را، از جمله چیزهایی که سد راه خود انسانیت است، انکار مقامات است، محصور کردن همه چیز را در این چیزهایی که خود ما می فهمیم، اگر یک کسی یک قدم بالاتر بگذارد ولو لفظاً، این از دیانت به نظر آنها خارج شده است، این سد راه است.قدم اول یقظه (352) است انسان باید بیدار بشود. ما الان در خوابیم الناس نیام (وقتی) اگر موت حاصل بشود برای انسان، آن وقت انتباه (353) است ولی کو که حاصل بشود(354).

موعظه 165: مسؤولیت علماء

اینکه در روایات ما هست که اهل جهم متأذی می شوند از بوی عالمی که به علمش عمل نکند، این برای چیست که عالم وضعش این طور است؟ این برای این است که فرق است ما بین عالم و غیر عالم، از جهاتی فرق است. عالم اگر خدای نخواسته منحرف شد یک امت را ممکن است منحرف کند... یک گوشه می بیند که یک آدم منحرف آنجا معمم است یا امام جماعت شده است.یک طایفه ای را منحرف کرده است. این گندش چقدر است؟ همان گند است که آنجا به مشام می رسد یک گندی است که ما در دنیا تهیه می کنیم، نه یکی، یک گندی را به ما اضافه بکنند، این گند خود ماست. هرچه در عالم آخرت واقع می شود، یک چیزی است که از اینجا ما تهیه کرده ایم و وارد می کنیم در عالم آخرت (355).