فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 159: ترک تعلقات

ای حبیب من!
سعی و کوشش کن تا به مقام شهود برسی که شهید، سعید است و سعادت با شهادت توأم است و کوشش کن تا عاشق روی دلدار شوی که هر کس کشته عشق شد شهید کشته شده است.
زیر شمشیر غمش رقص کنان باید رفت - کانکه شد کشته او، نیک سرانجام افتاد .
مگر ممکن است که بدون کندن نعلین شهوت و غضب از پای نفس و بدون ترک هوی و یکباره دل به حضرت مولا بستن به طور قرب رسید؟...(338).
پس ای دوست از خواب بیدار شو و با دیده حقیقت و بصیرت به پروردگار خویش بنگر و مباد که از زمره نادانان باشی(339).
پس از خواب غفلت بیدار شو و در زمره مؤمنان و یکتا پرستان باش(340).

موعظه 160: یقظه، منزل اول

پس ای عزیز!
از این ستم آباد تاریک و خانه وحشتناک وحشت زا و نشأه تنگ و تاریک بدر آی و بخوان و پرواز کن.
تو را ز کنگره عرش می زنند صفیر - ندانمت که در این دامگه چه افتاده است؟
و حجاب (341) طبع و طبیعت را پاره کند که تو از جهان قدس و طهارتی و از جایگاه نور و کرامت، چنانچه عراف شیرازی قدس سره می گوید:
چاک خواهم زدن این دلق ریایی چکنم - روح را صحبت ناجنس عذابی است الیم
ای برادر راه حقیقت، از خواب غفلت بیدار شو و چشم دل و دیده قلب را باز کن و کتاب نفس خود را قرائت نما که از برای گواهی، کافی خواهد بود... (342).

موعظه 161: در بیان مقایسه احوالات خود با علی علیه السلام است:

دیگران در جوار حضرت امیر نیستند(343) خوب، ما باید یک قدری مطالعه کنیم در وضع زندگی این مرد بزرگ. ما ادعا می کنیم شیعه هستیم، چه شیعه ای؟ خوب آن زهد دارد، من که ندارم، باز شیعه ام؟! او تقوا دارد، ما نداریم، باز شیعه هستیم؟!او وضع زندگی اش چطور است، ما نداریم، باز هم شیعه هستیم؟!......(344) آخر شیعه باید یک مشایعتی از او کرده باشد، یک تبعیتی از او کرده باشد تا شیعه باشد من می ترسم که وقتی رسید به اینجایی که موت به آمد برای ما، ما از این مذهب شیعه و از این اسلام و از (این) اینها اصلاً خارج بشویم و خدای نخواسته از این دنیا برویم. اگر بنا باشد که اعمال ما اینطور باشد که وضع زندگی ما، وضع اعمال ما این نحو باشد که انسان ملاحظه می کند، بترسد از اینکه خدای نخواسته در آخر عمر وقتی که پیر شد، در یک روایتی هست که وقتی که نفس به اینجا رسید یا نفس به اینجا رسید - و اشاره به حلقوم کرد) عالم دیگر برایش توبه نیست برای اینکه در آیه شریفه فرموده است که آنهایی که عمل می کنند به جهالتین، آنها برایشان توبه است...(345).