فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 133: عنایات خداوندی

خداوند تبارک و تعالی چون به بندگانش عنایت داشته به آنان عقل داده، نیروی تهذیب و تزکیه عنایت فرموده، انبیاء و اولیاء فرستاده تا هدایت شوند و خود را اصلاح نمایند و دچار عذاب الیم جهنم نگردند و اگر این پیشگیریها مایه تنبه و تهذیب انسان نگردد خدای مهربان از راههای دیگر او را متنبه می سازد، یا گرفتاریهای گوناگون، ابتلائات، فقر، مرض و... آنان را متوجه می نماید، مانند یک طبیب حاذق، یک پرستار ماهر و مهربان می کوشد که این بشر مریض را از بیماریهای خطرناک روحی علاج بخشد. اگر بنده مورد عنایت حق باشد، این ابتلائات برایش پیش می آید تا بر اثر آن به حق تعالی توجه پیدا کند و مهذب گردد اگر از این راه هم نتیجه ای بدست نیامد و بشر گمراه، معالجه نشده و استحقاق نعمتهای بهشتی را نیافت در موقع نزع و جان دادن فشارهایی بر او وارد می کند، بلکه برگردد و متوجه شود باز هم اگر اثر نبخشید در قبر و عالم برزخ و در عقبات هولناک بعد از آن فشارها و عذابهایی وارد می آورد تا پاک و منزه گردد و به جهنم نرود. تمام اینها عنایاتی است از جانب تعالی که از جهنمی شدن انسان جلوگیری نماید. اگر با تمام این عنایات و توجهات حقه باریتعالی معالجه نشد چطور؟ ناچار نوبت آخرین علاج، که همانا داغ کردن است می رسد چه بسا که انسان، مهذب و اصلاح نشود، و این معالجات مؤثر واقع نگردد و محتاج باشد که خداوند کریم مهربان، بنده خود را به آتش، اصلاح کند همانند طلایی که باید در آتش خالص و پاک گردد این تازه مربوط به آن دسته از بندگانی است که دامنه گیاه و معصیت آنان تا آن درجه گسترده نشده باشد که رحمت و عنایت حق تعالی از آنان بکلی سلب گردد و هنوز لیاقت ذاتی برای بهشت رفتن داشته باشند.خدا نکند که انسان بر اثر کثرت معاصی از درگاه حضرت باریتعالی رانده و مردود گردد و از رحمت الهی محروم شود که جز رحمت و عنایت الهی محروم گردید و مورد خشم و غضب و عذاب او واقع شوید. مبادا اعمال شما، کردار و گفتار شما طوری باشد که توفیقات را از شما سلب کند و جز خلود در نار برای شما راهی نباشد (305).

موعظه 134: انقطاع الی الله

ائمه طاهرین علیهم السلام بسیاری از مسائل را با لسان ادعیه بیان فرموده اند لسان ادعیه با لسانهای عادی که آن بزرگواران داشتند و احکام را بیان می فرمودند خیلی فرق دارد.اکثراً مسائل روحانی، مسائل ماوراء طبیعت، مسائل دقیق الهی و آنچه را مربوط به معرفةالله است بالسان ادعیه بیان فرموده اند ولی ما ادعیه را تا آخر می خوانیم و متأسفانه به این معانی توجه نداریم و اصولاً نمی فهمیم چه می خواهند بفرمایند در این مناجات می خوانیم: اللهم هب لی کمال الانقطاع الیک... کمال انقطاع به این سادگی حاصل نمی شود، احتیاج فوق العاده به تمرین، زحمت، ریاضت، استقامت و ممارست دارد تا بتواند با تمام قوا از ما سوی الله منقطع گردد و به غیر خداوند توجهی نداشته باشد. تمام صفات وارسته انسانی در انقطاع کامل الی الله نهفته است و اگر کسی بدان دست یافت به سعادت بزرگی نایل شده است لیکن با کوچکترین توجه به دنیا محال است انقطاع الی الله تحقق یابد(306).

موعظه 135: ماه رمضان

شما در این چند روزی که به ماه مبارک رمضان مانده به فکر باشید، خود را اصلاح کرده توجه به حق تعالی پیدا کنید، از کردار و رفتار ناشایسته خود استغفار کنید، اگر خدای نخواسته گناهی مرتکب شده اید، قبل از ورود به ماه مبارک رمضان توبه کنید، زبان را به مناجات حق تعالی عادت دهید، مبادا در ماه مبارک رمضان از شما غیبتی، تهمتی و خلاصه گناهی سربزند و در محضر ربوبی با نعم الی و در مهمانسرای باریتعالی آلوده به معاصی باشید. شما اقلاً به آداب اولیه عمل نمایید و همانطور که شکم را از خوردن و آشامیدن نگه می دارید چشم و گوش و زبان را هم از معاصی باز دارید، از هم اکنون بنا بگذارید که زبان را از غیبت، تهمت، بدگویی و دروغ نگهداشته کینه، حسد و دیگر صفات زشت شیطانی را از دل بیرون کنید. اگر با پایان یافتن ماه مبارک رمضان، در اعمال و کردار شما هیچگونه تغییری پدید نیامد و راه و روش شما با قبل از ماه صیام فرقی نکرد، معلوم می شود روزه ای که از شما خواسته اند محقق نشده است.آنچه انجام داده اید روزه عامه و حیوانی بوده است. اگر دیدید کسی می خواهد غیبت کند، جلوگیری کنید و به او بگویید: ما متعهد شده ایم که در این سی روز ماه مبارک رمضان از امور محرمه خودداری ورزیم و اگر نمی توانید او را از غیبت باز دارید از آن مجلس خارج شوید، ننشینید و گوش کنید، باز تکرار می کنم تصمیم بگیرید در این سی روز ماه مبارک رمضان مراقب زبان، چشم و گوش و همه اعضا و جوارح خود باشید(307).