فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 122: باطن اعمال

شما با دست خویش آتش روشن نکنید، آتش جهنم را شعله ور نسازید، جهنم با اعمال و کردار زشت انسان روشن می گردد. این اعمال بشر چموش است که آتش افروزی می کند. فرمود: جزنا و هی خامده از جهنم گذشتیم و در حالیکه خاموش بود. اگر بشر با اعمال و کردار خویش آتش نیفروزد، جهنم خاموش است، باطن این طبیعت، اقبال به طبیعت، اقبال به جهنم است وقتی انسان از این جهان به جهان دیگر رخت بربندد و پرده ها پس برود، می فهمد که ذلک بما قدمت ایدیکم (302) و وجدوا بما عملوا حاضراً (303) تمامی اعمالی که در این دنیا از انسان سر می زند در آن جهان دیده می شود، در برابر وی مجسم می گردد کمی فکر کنید، دوراندیش باشید، عواقب امور را بسنجید، عقبه های خطرناکی که دارید به یاد آورید. از فشار قبر، عالم برزخ مشکلات و شدایدی که بدنبال آن است غفلت نکنید. اقلاً جهنم را باور داشته باشید شما الان یک سنگ گرم را نمی دانید دقیقه ای میان کهف دست نگهدارید.از آتش جهنم بپرهیزید(304).

موعظه 133: عنایات خداوندی

خداوند تبارک و تعالی چون به بندگانش عنایت داشته به آنان عقل داده، نیروی تهذیب و تزکیه عنایت فرموده، انبیاء و اولیاء فرستاده تا هدایت شوند و خود را اصلاح نمایند و دچار عذاب الیم جهنم نگردند و اگر این پیشگیریها مایه تنبه و تهذیب انسان نگردد خدای مهربان از راههای دیگر او را متنبه می سازد، یا گرفتاریهای گوناگون، ابتلائات، فقر، مرض و... آنان را متوجه می نماید، مانند یک طبیب حاذق، یک پرستار ماهر و مهربان می کوشد که این بشر مریض را از بیماریهای خطرناک روحی علاج بخشد. اگر بنده مورد عنایت حق باشد، این ابتلائات برایش پیش می آید تا بر اثر آن به حق تعالی توجه پیدا کند و مهذب گردد اگر از این راه هم نتیجه ای بدست نیامد و بشر گمراه، معالجه نشده و استحقاق نعمتهای بهشتی را نیافت در موقع نزع و جان دادن فشارهایی بر او وارد می کند، بلکه برگردد و متوجه شود باز هم اگر اثر نبخشید در قبر و عالم برزخ و در عقبات هولناک بعد از آن فشارها و عذابهایی وارد می آورد تا پاک و منزه گردد و به جهنم نرود. تمام اینها عنایاتی است از جانب تعالی که از جهنمی شدن انسان جلوگیری نماید. اگر با تمام این عنایات و توجهات حقه باریتعالی معالجه نشد چطور؟ ناچار نوبت آخرین علاج، که همانا داغ کردن است می رسد چه بسا که انسان، مهذب و اصلاح نشود، و این معالجات مؤثر واقع نگردد و محتاج باشد که خداوند کریم مهربان، بنده خود را به آتش، اصلاح کند همانند طلایی که باید در آتش خالص و پاک گردد این تازه مربوط به آن دسته از بندگانی است که دامنه گیاه و معصیت آنان تا آن درجه گسترده نشده باشد که رحمت و عنایت حق تعالی از آنان بکلی سلب گردد و هنوز لیاقت ذاتی برای بهشت رفتن داشته باشند.خدا نکند که انسان بر اثر کثرت معاصی از درگاه حضرت باریتعالی رانده و مردود گردد و از رحمت الهی محروم شود که جز رحمت و عنایت الهی محروم گردید و مورد خشم و غضب و عذاب او واقع شوید. مبادا اعمال شما، کردار و گفتار شما طوری باشد که توفیقات را از شما سلب کند و جز خلود در نار برای شما راهی نباشد (305).

موعظه 134: انقطاع الی الله

ائمه طاهرین علیهم السلام بسیاری از مسائل را با لسان ادعیه بیان فرموده اند لسان ادعیه با لسانهای عادی که آن بزرگواران داشتند و احکام را بیان می فرمودند خیلی فرق دارد.اکثراً مسائل روحانی، مسائل ماوراء طبیعت، مسائل دقیق الهی و آنچه را مربوط به معرفةالله است بالسان ادعیه بیان فرموده اند ولی ما ادعیه را تا آخر می خوانیم و متأسفانه به این معانی توجه نداریم و اصولاً نمی فهمیم چه می خواهند بفرمایند در این مناجات می خوانیم: اللهم هب لی کمال الانقطاع الیک... کمال انقطاع به این سادگی حاصل نمی شود، احتیاج فوق العاده به تمرین، زحمت، ریاضت، استقامت و ممارست دارد تا بتواند با تمام قوا از ما سوی الله منقطع گردد و به غیر خداوند توجهی نداشته باشد. تمام صفات وارسته انسانی در انقطاع کامل الی الله نهفته است و اگر کسی بدان دست یافت به سعادت بزرگی نایل شده است لیکن با کوچکترین توجه به دنیا محال است انقطاع الی الله تحقق یابد(306).