فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 130: عمر زودگذر آدمی

یکسال دیگر از عمر ما گذشت.شما جوانان، رو به پیری و ما پیران رو به مرگ پیش می رویم.در این یک سال تحصیلی، شما به حدود تحصیلات و اندوخته های علمی خود واقفید. می دانید چه قدر تحصیل کرده و تا چه اندازه، پایه های علمی خود را را بالا برده اید.لیکن راجع به تهذیب اخلاق، تحصیل آداب شرعیه، معارف الیه و تزکیه نفس چه کردید؟ و چه قدمی مثبتی برداشتید؟ هیچ به فکر تهذیب و اصلاح خود بودید؟ و در این زمینه برنامه ای داشتید؟(300).

موعظه 131: علم با عمل

اگر انسان، خبائث را از نهادش بیرون نکند، هرچه درس بخواند و تحصیل نماید نه تنها فایده ای بر آن مترتب نمی شود بلکه ضررها دارد. علم، وقتی در این مرکز خبیث وارد شد شاخ و برگ خبیث به بار می آورد، شجره خبیثه می شود.هر چه این مفاهیم، در قلب سیاه و غیر مهذب انباشته گردد، حجاب زیادتر می شود، در نفسی که مهذب نشده، علم حجاب ظلمانی است العلم هو الحجاب الاکبر لذا شر عالم فاسد برای اسلام از همه شرور خطرناکتر و بیشتر است. علم، نور است ولی در دل سیاه و قلب فاسد دامنه ظلمت و سیاهی را گسترده تر میسازد، علمی که انسان را به خدا نزدیک می کند در نفس دنیا طلب، باعث دوری بیشتر از درگاه ذی الجلال می گردد... اگر شما درس بخوانید، زحمت بکشید، ممکن است عالم شوید ولی بدانید که میان عالم و مهذب خیلی فاصله است.مرحوم شیخ، استاد ما قدس سره می فرمود: این که می گویند ملات شدن چه آسان، آدم شدن چه مشکل صحیح نیست. باید گفت: ملاشدن چه مشکل، آدم شدن محال است چه بسا افرادی که عالم به علم توحید بودند و طوایفی را منحرف کردند.این اصطلاحات خشک اگر بدون تقوی و تهذیب نفس باشد هر چه بیشتر در ذهن انباشته گردد کبر ونخوت در دائره نفس بیشتر توسعه می یابد... به اخلاق حسنه آراسته شوید، رذایل خلاقی را از خود دور کنید در درس بحث و اخلاص داشته باشید تا شما را به خدا نزدیک سازد. اگر در کارها نیت خالص نباشد انسان را از درگاه ربوبی دور می کند. طوری نباشد که پس از هفتاد سال وقتی نامه عمل شما را باز کنند ببینند العیاذبالله هفتاد سال از خداوند عزوجل دور شده اید.مواظب باشید مبادا پنجاه سال، بیشتر یا کمتر، در حوزه ها با کدیمین و عرق جبین جهنم کسب نمایید(301).

موعظه 122: باطن اعمال

شما با دست خویش آتش روشن نکنید، آتش جهنم را شعله ور نسازید، جهنم با اعمال و کردار زشت انسان روشن می گردد. این اعمال بشر چموش است که آتش افروزی می کند. فرمود: جزنا و هی خامده از جهنم گذشتیم و در حالیکه خاموش بود. اگر بشر با اعمال و کردار خویش آتش نیفروزد، جهنم خاموش است، باطن این طبیعت، اقبال به طبیعت، اقبال به جهنم است وقتی انسان از این جهان به جهان دیگر رخت بربندد و پرده ها پس برود، می فهمد که ذلک بما قدمت ایدیکم (302) و وجدوا بما عملوا حاضراً (303) تمامی اعمالی که در این دنیا از انسان سر می زند در آن جهان دیده می شود، در برابر وی مجسم می گردد کمی فکر کنید، دوراندیش باشید، عواقب امور را بسنجید، عقبه های خطرناکی که دارید به یاد آورید. از فشار قبر، عالم برزخ مشکلات و شدایدی که بدنبال آن است غفلت نکنید. اقلاً جهنم را باور داشته باشید شما الان یک سنگ گرم را نمی دانید دقیقه ای میان کهف دست نگهدارید.از آتش جهنم بپرهیزید(304).