فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 125: حضور قلب

مثل قلب مثل طایری است که دائماً از شاخه ای به شاخه ای پرواز می کند. مادامی که درخت آرزوی دنیا و حب آن در قلب برپا است، طائر قلب بر شاخه های آن متعلق است، و اگر به ریاضات و مجاهدات و تفکر در عواقب و معایب آن و تدبر در آیات و اخبار و حالات اولیای خدا قطع این درخت را نمود، قلب ساکن و مطمئن می شود و موفق به کمالات نفسانیه که از آن جمله حصول حضور قلب به همه مراتب آن است، ممکن است بشود والا به هر قدر که موفق شد در کم نمودن آن، موفق به نتیجه می شود. بالجمله، آنچه خار طریق وصول به کمالات و شیطان قاطع الطریق مقام قرب و وصول است و انسان را از حق منصرف می کند و از لذت مناجات با او محروم می نماید و قلب را ظلمانی و کدر می کند، حب به دنیا است که در احادیث شریفه آن را رأس کل خطیئه و مجتمع کل معاصی شمرده اند (293).

موعظه 126: کسب حضور قلب

انسان باید در موقع عبادات، اشتغالات قلبیه و خواطر آن را کم کند و برای عبادت وقتی را اختصاص دهد که مشاغلش کمتر باشد و قلب در آن وقت مطمئن تر و ساکن تر باشد... و پس از آن که شواغل قلبیه را کم کرد، باید شواغل خارجیه را نیز به اندازه ممکن کم کند و بیشتر آداب شرعیه، شاید برای این فایدات باشد، مثل نهی از التفات به اطراف و لعب و بادست و ریش و فرقعه الاصابع و مدافعه بول و غائط و ریح به مدافعه نوم و نظر کردن به نقش خاتم و مصحف و کتاب و گوش کردن به حرفهای خارجی و حدیث و دیگر آداب مکروهه و مثل آداب مستحبه کثیره که برای حفظ حضرت باری جلت عظمته است (294).

موعظه 127: مراقبت از نفس

ای عزیز!
شیطان تو را وسوسه نکند و به آنچه داری قانع ننماید، قدری حرکت کن و از صورت بی مغز و قشر بی لب تجاوز نما و ذمائم اخلاق خود را و حالات نفسانیه خویش را تحت مطالعه و مداقه قرار بده و با کلمات ائمه هدی علیهم السلام و کلمات بزرگان علماء انس بگیر که در آن برکاتی است.فرضاً که از عرفا کسانی را به بزرگی نمی شناسی، از علما بزرگ معرفت و اخلاق، آنها را که پیش همه علما مسلمند، پیروی کن، مثل... جناب عارف بالله و سالک الی الله شیخ جلیل بهائی قدس سره و... مطالعه نما، اگر نفهمیدی از اهلش سؤال کن که در آن کنزهایی از معرفت است و همین طور کتب شیخ جلیل القدر، عارف بالله، حاج میرزا جواد تبریزی قدس سره را مطالعه کن، شاید انشاءالله از این تأبی و تعسف(295) خارج شوی و چون نویسنده خالی از همه مقامات معرفت و انسانیت عمر را به بطالت نگذرانی که خدای نخواسته اگر با این حال از این عالم منتقل شوی، دنبال آن حسرت ها و پشیمانی هایی است جبران ناپذیر و ظلمت ها و کدورت هایی است بی منتها (296).