فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 123: مکارم اخلاقی

پسرم!
ما که عاجز از شکر او و نعمت های بی منتهای اوییم، پس چه بهتر که از خدمت به بندگان او غفلت نکنیم که خدمت به آنان خدمت به حق است چه که همه از اویند. هیچگاه در خدمت به خلق الله خود را طلبکار مدان که آنان به حق، منت بر ما دارند که وسیله خدمت به او جل و علا هستند و در خدمت به آنان دنبال کسب شهرت محبوبیت مباش، که این خود حیله شیطان است که ما را در کام خود فرو برد و در خدمت به بندگان خدا آنچه برای آنان پرنفع تر است انتخاب کن، نه آنچه برای خود یا دوستان خود، که این علامت صدق به پیشگاه مقدس او جل و علا است.پسر عزیزم! خداوند حاضر است و عالم محضر اوست و صفحه نفس ماها یکی از نامه های اعمالمان، سعی کن هر شغل و عمل که تو را به او نزدیکتر کند انتخاب کن که آن رضای او جل و علا است.در دل به من اشکال مکن که اگر صادقی، چرا خود چنین نیستی که من خود می دانم که به هیچ یک از صفات اهل دل موصوف نیستم و خوف آن دارم که این قلم شکسته در خدمت ابلیس و نفس خبیث باشد و فردا از من مؤاخذه شود، لکن اصل مطلب حق است اگر چه به قلم مثل منی که از خصلت های شیطانی دور نیستم و به خدای تعالی در این نفسهای آخر پناه می برم و از اولیای او جل و علا امید دستگیری و شفاعت دارم(291).

موعظه 124: تفکر واراده

ای عزیز!
قدری تفکر در حالات خود بکن و مراجعه ای به اخبار اهل بیت عصمت علیهم السلام بنما و دامن همت به کمر زن و با تفکر و تدبر به نفس بفهمان که این مناسک و خصوصاً نماز فرایض، مایه سعادت و حیات عالم آخرت و سرچشمه کمالات و رأس المال زندگانی آن نشئه است (292).

موعظه 125: حضور قلب

مثل قلب مثل طایری است که دائماً از شاخه ای به شاخه ای پرواز می کند. مادامی که درخت آرزوی دنیا و حب آن در قلب برپا است، طائر قلب بر شاخه های آن متعلق است، و اگر به ریاضات و مجاهدات و تفکر در عواقب و معایب آن و تدبر در آیات و اخبار و حالات اولیای خدا قطع این درخت را نمود، قلب ساکن و مطمئن می شود و موفق به کمالات نفسانیه که از آن جمله حصول حضور قلب به همه مراتب آن است، ممکن است بشود والا به هر قدر که موفق شد در کم نمودن آن، موفق به نتیجه می شود. بالجمله، آنچه خار طریق وصول به کمالات و شیطان قاطع الطریق مقام قرب و وصول است و انسان را از حق منصرف می کند و از لذت مناجات با او محروم می نماید و قلب را ظلمانی و کدر می کند، حب به دنیا است که در احادیث شریفه آن را رأس کل خطیئه و مجتمع کل معاصی شمرده اند (293).