فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 106: ظلمت خودبینی

ما الان در یک چاهی واقع شده ایم، در یک ظلمتی واقع شده ایم، که بالاترین ظلمت ها است و آن ظلمت انانیت است و اگر چنانچه از این ظلمت خارج نشویم از این چاه خارج نشویم و از انانیت بیرون نرویم از این توجه به خود و خودخواهی و اینکه دیگران را هیچ و خود را همه چیز بدانیم الهی نخواهیم شد هرچه طرح بشود آن هم تا به نفع خودش است واقعاً قبول می کند، اگر به نفع خودش نباشد حق هم باشد قبول نمی کند، یک چیزی برای این باشد فوراً باورش می آید اگر به ضدش باشد اصلاً به این زودی ها باورش نمی آید. اینها همه انانیت است همه گرفتاری های ما و همه گرفتاری های شما و همه گرفتاری بشر از همین جاست، نزاع سر خودخواهی است، نزاع سر این است که من به طرف خودم می کشم و شما هم به طرف خودتان، مادامی که اینطور هست، الهیت در کار نیست، همان پرستش نفس است، حالا که می تواند از این خارج بشود؟... اول باید از این بیت خارج شد اول قدم این است که انسان قیام کند، قیام لله، بیدار بشود، خواب نباشد مثل ما، ما الان خوابیم در صورت بیدار، بیدار حیوانی است و خواب انسانی، ما خوابیم همه الان خوابیم وقتی که موت حاصل شد آن وقت تنبه پیدا می شود که چه هیاهو بوده است؟... خدا کند که موفق

بشویم برای اینکه از این چاه بیرون برویم و تبعیت کنیم، از اولیای خدا برای اینکه آنها از این مهلکه نجات پیدا کرده اند و خارج شده ایم (271).

موعظه 107: چگونگی توجه به مفاد قرآن

قرآن همه چیز است... قرآن الفاظ نیست، از مقوله چیزهای سمعی و بصری نیست، از مقوله الفاظ نیست، از مقوله اعراض نیست، لیکن منزلش کرده اند.برای ماها که کور و کر هستیم، تا آنجایی که بشود این کور و کرها همه از آن استفاده بکنند آنهایی که آن استفاده ها را می کردند آنها وضع تربیتشان یک جور دیگری بود، وضع تلقی شان از قرآن به یک نحو دیگری بود، وضع توجهشان به مبداً قرآن از آن (مبدأ) نازل شده است یک وضع دیگری بود... به یک آدمی که کور است شما چطور می توانید بفهمانید که نور چیست؟ با چه زبانی با چه حرفی؟ غیر از آنکه (بگویید) نور یک چیزی است (که فضا را) روشن می کند، چطور آن کسی که نور را دیده می تواند به آن آدمی که نور را ندیده افهام کند؟(272).