فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 87: چگونگی محاسبه از نفس

ای عزیز!
قدری از حال غفلت بیدار شو و در امر خود تفکر کن و صفحه اعمال خود را نگاه کن. بترس از آنکه اعمالی را که به خیال خودت عمل صالح است از قبیل نماز و روزه حج و غیره آن، خود اینها اسباب گرفتاری و ذلت نشوند در آن عالم، پس حساب خودت را در این عالم تا فرصت داری بکش و خودت میزان اعمالت را برپا کن و در میزان شریعت و ولایت اهل بیت اعمال خود را نسج و صحت و فساد و کمال و نقص آن را معلوم کن و آنها را جبران کن تا فرصت هست و مهلت داری و اگر در اینجا خود را محاسبه نکنی و حساب خودت را درست نکنی در آنجا که به حسابت رسیدگی می شود و میزان اعمال برپا می شود مبتلا به مصیبت های بزرگ شوی. بترس از میزان عدل الهی و به هیچ چیز مغرور مباش و جد و جهد را از دست مده (207).

موعظه 88: مقام عارفین

افسوس که ما بیچاره های گرفتار حجاب ظلمانی طبیعت و بسته های زنجیره ای آمال و امانی (208) جز مطعومات (209) و مشروبات و منکوحات و امثال اینها چیزی نمی فهمیم و اگر صاحب نظری یا صاحبدلی بخواهد پرده از این حجب را بردارد جز حمل به غلط و خطا نکنیم و تا در چاه ظلمانی عالم ملک مسجونیم (210) از معارف و مشاهدات اصحاب آن چیزی ادراک ننماییم. ولی ای عزیز! اولیاء را به خود قیاس مکن و قلوب انبیاء و اهل معارف را گمان مکن مثل قلوب ما است.دلهای ما غبار توجه به دنیا و متشهیات آن را دارد و آلودگی انغمار (211) در شهوات نمی گذارد مرآت(212) تجلیات حق شود و مورد جلوه محبوب گردد. البته با این خودبینی و خودخواهی و خودپرستی باید از تجلیات حق تعالی و جمال و جلال (213) او چیزی نفهمیم، بلکه کلمات اولیاء و اهل معرفت را تکذیب کنیم و اگر در ظاهر نیز تکذیب نکنیم در قلوب تکذیب آنها نماییم (214).

موعظه 89: سکرات موت

ما گمان می کنیم واقعه موت و سکرات (215) آن شبیه به اوضاع این عالم است.عزیزم! تو با یک مرض جزئی تمام معلوماتت را فراموش می کنی پس چه معلوم میشود با آن سختی ها و فشارها و مصیبت ها و وحشت ها!؟ اگر انسان دوستی کرد و به لوازم دوستی رفتار کرد و متذکر محبوب بود و از او تبعیت کرد، البته آن دوستی با ولی مطلق و محبوب مطلق حق، مورد نظر حق و محبوب حق است.ولی اگر ادعا کرد و عمل نکرد بلکه مخالفت کرد ممکن است قبل از رفتن از این عالم و در این تغییرات و تبدیلات و جلوه های گوناگون این دنیا انسان از دوستی آن سرور منصرف شود، بلکه نعوذبالله دشمن شود با آن حضرت. اگر فرضاً از این عالم هم با محبت (اهل بیت) منتقل شد گرچه به حسب روایات شریفه و آیات مبارکه در قیامت از اهل نجات است و منتهی به سعادت شود، ولی در برزخ و اهوال(216) موت و قیامت انسان باز مبتلا است، چنانچه در حدیث است که: ما در قیامت از شما شفاعت می کنیم ولی برای برزخ خود فکری کنید (217). پناه می برم به خدا از عذاب و فشار قبر و زحمت و عذاب برزخ که در این عالم هیچ چیز به آن شباهت ندارد. آن دری که از جهنم به قبر باز می شود اگر به این عالم باز شود تمام موجودات آن هلاک می شود. نعوذبالله منه(218).