فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 77: مکائد نفس

مکائد نفس، بسیار دقیق است. ممکن است انسان را از راه شرع، مموه (185)(نموده) گول زند و وارد در مهالک کند. مثلاً غیبت متهاجر به فسق گرچه جایز است، بلکه در بعض موارد که موجب ردع (186) او شود واجب است و از مراتب نهی از منکر بشمار می آید، ولی انسان باید ملاحظه کند که داعی نفسانی او در این غیبت آیا همین داعی شرعی الهی است یا داعی شیطانی و محرک نفسانی در آن مدخلیت دارد(187).

موعظه 78: کسب اخلاص

انسان تا آخر عمرش هیچگاه از شر شیطان و نفس مأمون نیست گمان نکند که عملی را که بجا آورده برای خدا و رضای مخلوق را در آن داخل نکرد، دیگر از شر نفس خبیث در آن محفوظ ماند. اگر مواظبت و مراقبت از آن ننماید، ممکن است نفس او را وادار کند به اظهار آن و گاه شود که اظهار آن را به کنایه و اشاره نماید. مثلاً نماز شب خود را بخواهد به چشم خود (188) بکشد، با حقه و سالوس از هوای خوب یا بد سحر و مناجات یا اذان مردم ذکری کند و با مکائد خفیه نفس، عمل خود را ضایع و از درجه اعتبار ساقط کند. انسان باید مثل طبیب و پرستاری مهربان از حال خود مواظبت نماید و مهار نفس سرکش را از دست ندهد که به مجرد غفلت، مهار را بگسلاند و انسان را به خاک مذلت و هلاکت کشاند و در حال به خدای تعالی پناه برد، از شر شیطان و نفس اماره (189).

موعظه 79: فریب های شیطان

بدان که شیطان ملعون و نفس خبیث اماره بالسوء، انسان را از طرق بسیاری مغرور می کنند و به هلاکت ابدی همیشگی می کشانند، و آخر تیری که در کمان دارند مغرور کردن انسان است در اوایل امر به رحمت از مکائد شیطان و غرور آن است و شاهد و دلیل آن این است که ما در امور دنیایی به هیچ وجه اتکال به رحمت حق تعالی نداریم و یکسره اسباب طبیعی و ظاهری را مستقل و کارکن می دانیم به طوری که گویی در عالم، مؤثری جز اسباب ظاهری نیست و در امور اخروی غالباً اتکال به رحمت حق در گمان خود می کنیم و از دستورات خدا و رسول صلی الله علیه وآله غفلت می نماییم، گویی خداوند ما را قدرت عمل نداده و راه محبت و سقم نیاموخته...(190).