فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 73: انسان در محضر خداوند متعال انسان

ای عزیز!
که تذکر از محبوب و به یاد معبود بسر بردن، نتیجه های بسیاری برای عموم طبقات دارد. اما برای کمل و اولیاء و عرفا که خود آن غایت آمال آنها است و در سایه آن به وصال جمال محبوب خود رسند. هنیئاً لهم و اما برای عامه و متوسطین بهترین مصلحات اخلاقی و اعمالی و باطنی است. انسان اگر در جمیع احوال و پیش آمدها به یاد حق تعالی باشد و خود را در پیشگاه آن ذات مقدس حاضر ببیند، البته از اموری که خلاف رضای او است، خودداری کند و نفس را از سرکشی جلوگیری کند.این همه مصیبات و گرفتاری به دست نفس اماره و شیطان رجیم از غفلت از یاد حق و عقاب او است. غفلت از حق، کدورت قلب را زیاد کند و نفس و شیطان را بر انسان چیره کند و مفاسد را روزافزون کند و تذکر و یادآوری از حق، دل را صفا دهد و قلب را صیقلی نماید و جلوه گاه محبوب کند و روح را تصفیه نماید و خالص کند و از قید اسارت نفس انسان را براند(173).

موعظه 74: تأکید بر گرفتن ذکر

پس ای عزیز!
در راه ذکر و یاد محبوب، تحمل مشاق(174) هر چه بکنی، کم کرده ای.دل را عادت بده به یاد محبوب، بلکه به خواست خدا، صورت قلب، صورت ذکر حق شود و کلمه طیبه لااله الاالله صورت اخیره و کمال اقصای (175) نفس گردد. که از این زادی بهتر برای سلوک الی الله یافت نشود. پس اگر طالب کمالات صوریه و معنویه هستی و سالک طریق آخرت و مسافر و مهاجر الی الله هستی، قلب را عادت بده به تذکر محبوب و دل را عجین کن با یاد حق تبارک و تعالی(176).

موعظه 75: چگونگی عادت دادن نفس به ذکر

شیخ عارف و کامل ما جناب شاه آبادی - روحی فداه - می فرمودند: شخص ذاکر باید در ذکر مثل کسی که به طفل کوچک، که زبان باز نکرده، می خواهد تعلیم کلمه را کند تکرار می کند تا اینکه او به زبان می آید و کلمه را ادا می کند. پس از آنکه او ادای کلمه را کرد، معلم از طفل تبعیت می کند و خستگی آن تکرار برطرف می شود و گویی از طفل به او مددی می رسد همین طور کسی که ذکر می گوید باید به قلب خود که زبان ذکر باز نکرده، تعلیم ذکر کند و نکته تکرار اذکار آن است که زبان قلب گشوده شود و علامت گشوده شدن زبان قلب آن است که زبان از قلب تبعیت کند و زحمت و تعب تکرار مرتفع شود. اول زبان ذاکر بود، و قلب به تعلیم و مدد آن ذاکر شد و پس از گشوده شدن زبان قلب، زبان از آن تبعیت کرده، به مدد آن یا مدد غیبی متذکر می شود(177).