فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 67: توبه واقعی

ای عزیز!
از مکائد شیطان بترس و در حذر باش و با خدای خود مکر و حیله مکن که پنجاه سال یا بیشتر شهوت رانی می کنم و دم مرگ با کلمه استغفار جبران گذشته می کنم. اینها خیال خام است گمان نکن که پس از محکم شدن ریشه گناهان انسان بتواند توبه نماید یا آنکه به شرایط آن قیام نماید. پس بهار توبه، ایام جوانی است که از بار گناهان کمتر و کدورت قلبی و ظلمت باطنی ناقص تر و شرایط توبه سهل تر و آسان تر است انسان در پیری حرص و طمع و حب جاه و مال و طول املش (163) بیشتر است و این مجرب است و حدیث شریف نبوی شاهد بر آنست. گیرم که انسان بتواند در ایام پیری قیام به این امر کند. از کجا به پیری برسد و اجل موعود او را در سن جوانی و در حال اشتغال به نافرمانی نرباید و به او مهلت دهد؟ کمیاب بودن پیران، دلیل است که مرگ به جوانان نزدیک تر است.در یک شهر پنجاه هزار نفری، پنجاه نفر پیر هشتاد ساله، انسان نمی بیند (164).

موعظه 68: توبه به موقع

پس ای عزیز!
هر چه زودتر دامن به کمر بزن و عزم را محکم و اراده را قوی کن و از گناهان تا در سن جوانی هستی یا در حیات دنیایی می باشی، توبه کن و مگذار فرصت خداداد از دستت برود و به تسویلات (165) شیطانی و مکائد نفس اماره اعتنا مکن.
ای عزیز!
با بی اعتنایی و سرسری از این مقام مگذر. تدبر و تفکر در حال خود و عاقبت امر خویشتن کن و به کتاب خدا و احادیث خاتم انبیاء و ائمه هدی - سلام الله علیهم اجمعین - و کلمات علماء امت و حکم عقل وجدانی رجوع نما، و این باب را که مفاتح ابواب است، به روی خود بگشا و در این منزل که عمده منازل انسانیت است، نسبت به حال ماها، وارد شو و اهمیت به آن بده و مواظبت از آن کن و از خداوند تبارک و تعالی توفیق حصول مطلوب بخواه و از روحانیت رسول اکرم و ائمه هدی - سلام الله علیهم - استعانت کن و به ولی امر و ناموس دهر حضرت امام عصر - عج الله فرجه - پناه ببر.البته آن بزرگوار دستگیری ضعفا و بازماندگان را می فرماید و بیچارگان را دادرسی می نماید (166).

موعظه 69: ناسپاسی انسان

ای انسان!
چقدر ظلوم و جهولی و قدر نعم ولی النعم را نمی دانی. سالها در نافرمانی و ستیزه با چنین ولی نعمی که تمام وسایل آسایش و راحت تو را فراهم نموده بدون آنکه برای او - نعوذ بالله - باقده و عایده ای تصور شود، بسر بردی و هتک حرمت کردی و بی حیایی و سرخودی را به آخر رساندی. اکنون که نادم شدی و برگشت نمودی و توبه کردی، حق تعالی تو را محبوب خود گرفت. این چه رحمت واسعه و نعم وافره ای است؟(167).