فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 47: توبیخ نفس

نفس لئیم نویسنده! که اظهار می کنی باید فکری برای روز سیاه کرد، و از این بدبختی باید خود را نجات داد، اگر راست می گویی و قلبت با زبانت همراه است و سر و علنت موافق است، چرا این قدر غافلی و قلبت سیاه و شهوات نفسانیه بر تو غالب است، و هیچ در فکر سفر پرخطر مرگ نیستی. عمرت گذشت و دست از هوی و هوس بر نداشتی.عمری را در شهوت و غفلت و شقاوت گذراندی.عن قریب اجل می رسد و پای بند و گرفتار اعمال و اخلاق زشت و ناهنجار خودی. تو خود واعظ غیر متعظی و در زمره منافقان و دورویانی، و بیم آن است که اگر به این حال بگذری با دو زبان از آتش و دو صورت از آتش محشور شوی(103).

موعظه 48: افزون طلبی های نفس

ای عزیز!
بدان که خواهش و تمنای نفس منتهی نشود به جایی، و به آخر نرسد اشتهای آن. اگر انسان یک قدم دنبال آن بردارد، مجبور شود پس از آن چند قدم بردارد و اگر با یکی از هواهای آن همراهی کند ناچار شود با چندین تمنای آن همراهی کند. اگر یک در به روی خواهش نفس باز کنی، لابدی (104) که درهای بسیاری به روی آن باز کنی.یک وقت به واسطه یک متابعت نفس به چندین مفاسد، و از آن هزاران مهالک مبتلا شوی. تا آن که خدای نخواسته در دم آخر جمیع راه حق را بر تو منسد(105) کند. چنانچه خدای تعالی در نص (106) کتاب کریم از آن خبر داده است(107).

موعظه 49: مسؤولیت شیعیان

پس ای برادر من!
اگر تو خود را از متابعان آن حضرت (رسول اکرم صلی الله علیه وآله) می دانی، و مورد مأموریت آن ذات مقدس، بیا و نگذار آن بزرگوار در این مأموریت، خجل و شرمسار شود به واسطه کار زشت و عمل ناهنجار تو.تو خود ملاحظه کن اگر اولا یا سایر بستگان تو کارهای زشت نامناسب کنند که با شؤون تو مخالف باشد، چه قدر پیش مردم خجل و سرشکسته می شوی.
بدان که رسول اکرم صلی الله علیه وآله و صلی الله علیه وآله امیرالمؤمنین علیه السلام پدر حقیقی امت اند به نص خود آن بزرگوار که فرمود: انا و علی ابوا هذه الامة (108) یعنی من و علی دو پدر این امتیم، و اگر ما را در محضر ربوبیت حاضر کنند و حساب کشند در مقابل روی آن بزرگواران و از ما جز زشتی و بدی در نامه عمل نباشد به آن بزرگوارها سخت می گذرد. و آنها در محضر حق تعالی و ملائکه و انبیاء شرمسار شوند. پس ما چه ظلمی بزرگ کردیم که به آن ها و به چه مصیبتی مبتلا شدیم و خدای تعالی با ما چه معامله خواهد کرد؟(109).