فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 41: ترک دورویی

ای عزیز مدعی اسلام!
در حدیث شریف کافی از حضرت رسول صلی الله علیه وآله منقول است: المسلم من سلم المسلمون من لسانه ویده (93) مسلمان، کسی است که مسلمانان سالم باشند از دست و زبان او. چه شده که من و تو به اندازه که قدرت داشته باشیم و دستمان برسد، آزار زیردستان را روا می داریم، و از ایذاء و ظلم به آن ها مضایقه نداریم، و اگر با دست نتوانستیم آزارشان کنیم، با تیغ زبان در حضور آنها وگرنه در غیاب، اشتغال به کشف اسرار و هتک استار آن ها پیدا می کنیم، و به تهمت و غیبتشان می پردازیم. پس ما که مسلمانان، از دست و زبانمان سالم نیستند، دعوی اسلامیتمان مخالف با حقیقت، و قلبمان مخالف با علنمان، پس در زمره منافقان و دو رویانیم(94).

موعظه 43: نفاق درونی

ای مدعی ایمان و خضوع قلب!
در بارگاه ذوالجلال اگر تو به کلمه توحید ایمان داری و قلبت یکی پرست و یکی طلب است و الوهیت را جز برای ذات خدای تعالی ثابت ندانی، اگر قلبت موافق با ظاهرت است و باطنت موافق با دعویت است، چه شده است که برای اهل دنیا این قدر قلبت خاضع است؟ چرا پرستش آنها را می کنی؟ جز این است که آن ها را مؤثر در این عالم می دانی، و اراده آن ها را نافذ و زر و زور را مؤثر می دانی؟ چیزی را که کار کن در این عالم نمی دانی، اراده حق تعالی است. پیش تمام اسباب ظاهری، خاضعی و از مؤثر حقیقی و مسبب جمیع اسباب غافل.با همه حال دعوی ایمان به کلمه توحید می کنی! پس تو نیز از زمره مؤمنان خارج و در سالک منافقان و دو زبانان محشوری(95)

موعظه 44: اخلاص ورزیدن

و ای مدعی زهد و اخلاص! اگر تو مخلص هستی و برای خدا و دار کرامت او، زهد از مشتهیات دنیا می کنی، چه شده است که از مدح و ثنای مردم که فلان اهل صلاح و سداد است، این قدر خوشحال می شوی و در دل غنج و دلال می کنی؟ و برای همنشینی با اهل دنیا و زخارف آن جان می دهی، و از فقراء و مساکین فرار می کنی؟ پس بدان که این زهد و اخلاص، حقیقی نیست. زهد از دنیا برای دنیا است و قلبت خالص از برای حق نیست. و در دعوای خود کاذبی و از دورویان و منافقانی (96).