فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 38: خلق عصبیت

پس ای عزیز!
بدان که این خبیث از شیطان است و اغلوطه (89) آن ملعون و قیاس باطل غلطش به واسطه این حجاب غلیظ بود.این حجاب کلیه حقایق را از نظر می برد، بلکه تمام رذایل را محاسن جلوه میدهد، و تمام محاسن غیر را، رذیله نمایش دهد، و معلوم است کار انسانی که جمیع اشیاء را بر غیر واقعیت خود ببیند به کجا منتهی شود...
اگر خدای خواسته در دل او از این خلق به قدر خردلی هست، خود را از آن پاک و پاکیزه کند که در وقت مهاجرت از این عالم، و انتقال به عالم آخرت، و رسیدن اجل مقدر پاک باشد، و با نفس صافی منتقل شود و باید بداند انسان، که مجال بسیار کم است و وقت تنگ است زیرا که انسان نمی داند چه وقت روز ارتحال او است (90).

موعظه 39: سرمایه عمر

ای عزیز!
مطالعه کننده این اوراق ! عبرت کن از حال این نویسنده که اکنون در زیر خاک و در عالم دیگر گرفتار اعمال زشت و اخلاق ناهنجار خویش است و تا فرصت داشت به بطاعت و هوی و هوس، عمر عزیز را گذراند، و آن سرمایه الهی را ضایع و باطل کرد. تو ملتفت خود باش که نیز روزی مثل مایی و خودت نمی دانی آن چه روز است، شاید الان که مشغول قراءتی باشد.اگر تعللی کنی، فرصت از دست می رود... ای وای بر حال من و تو از این غفلت و کوری و کری و جهالت، ای نفس خبیث نویسنده، شاید در همین حال که مشغول نوشتنی.اجل مقدر برسد و تو را با این همه رذایل اخلاقی منتقل کند به عالمی که بازگشت ندارد...(91).

موعظه 40: حیله های شیطان

ای برادر من!
این امور را تعویق نینداز که تعویق انداختنی نیست. چه قدر آدم های صحیح و سالم، با موت ناگهانی از این دنیا رفتند و ندانیم عاقبت آنها چیست؟ پس فرصت را از دست مده و یک دم را غنیمت شما که کار خیلی اهمیت دارد و سفر خیلی خطرناک است. دستت از این عالم که مزرعه آخرت است، اگر کوتاه شد، دیگر کار گذشته است و اصلاح مفاسد نفس را نتوانی کرد جز حسرت و عذاب و مذلت نتیجه نبری. اولیای خدا آنی راحت نبودند، و از فکر این سفر پرخوف و خطر بیرون نمی رفتند. حالات علی بن الحسین علیهماالسلام امام معصوم حیرت انگیز است.ناله های امیرالمؤمنین علیه السلام ولی مطلق، بهت آور است.چه شده است که ما این طور غافلیم؟ کی به ما اطمینان داده جز شیطان که کارهای ما را با خلق امروز به فردا می اندازد. می خواهد اصحاب و انصار خود را زیاد کند و ما را با خلق خود و در زمره خود و اتباع خود محشور کند. همیشه آن ملعون امور آخرت را در نظر ما سهل و آسان جلوه می دهد و ما را با وعده رحمت خدا و شفاعت شافعین، از یاد خدا و اطاعت او غافل کند. ولی افسوس که این اشتهای کاذب است واز صحت و سلامت و حیات و امنیت و هدایت و عقل و فرصت و راهنمایی اصلاح نفس در هزاران رحمت گوناگون حق تعالی غوطه وری و استفاده از آنها نمی کنی و اطاعت شیطان می کنی. اگر از این رحمت ها در این عالم استفاده نکنی، بدان که در آن عالم نیز بی بهره هستی از رحمت های بی تناهی حق و از شفاعت شفیعان، نیز محروم مانی(92).