فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 36: مراقبت از نفس

ای عزیز!
اولاً مگذار مفاسد اخلاقی یا عملی در مملکت ظاهر و باطنت وارد شود که این خیلی سهل تر است دفع آن تا بعد از وارد شدن و برج و بارو را گرفتن در صدد رفع و اخراج برآیی. و اگر وارد شد، هرچه دیرتر درصدد رفع برآیی، زحمت زیاد می شود و قوه داخلی رو به نقصان می گذارد... گمان مکن که رذایل نفسانی و اخلاق می شود و قوه داخلی رو به نقصان می گذارد... گمان مکن که رذایل نفسانی و اخلاق روحی ممکن الزوال نیست اینها خیال خامی است که نفس اماره و شیطان القا می کند و می خواهد تو را از سلوک راه آخرت و اصلاح نفس باز دارد. انسان تا در این دار تغیر و نشأه تبدل است، ممکن است در تمام اوصاف و اخلاق تغییر پیدا کند، و هرچه ملکات محکم هم باشد تا در این عالم است، قابل زوال است. منتها به حسب اختلاف شدت و ضعف، زحمت تصفیه تفاوت می کند(87).

موعظه 37: بی توجهی به محبت دنیا:

پس ای عزیز!
اکنون که مفاسد این علقه و محبت (به دنیا) را متذکر شدی و دانستی که انسان را این محبت به هلاکت دچار می کند، و ایمان انسان را از دست او می گیرد، و دنیا و آخرت انسان را در هم و آشفته می کند، دامن همت به کمر زن و هر قدر توانی بستگی دل را از این دنیا کم کن، و ریشه محبت را سست کن، و این زندگی چند روزه را ناچیز شمار، و این نعمت های مشوب به نقمت و رنج و الم را حقیر دان، و از خدای تعالی توفیق بخواه که تو را کمک کند و از این رنج و محبت خلاصی دهد، و دل تو را مأنوس به دار کرامت خود کند (88).

موعظه 38: خلق عصبیت

پس ای عزیز!
بدان که این خبیث از شیطان است و اغلوطه (89) آن ملعون و قیاس باطل غلطش به واسطه این حجاب غلیظ بود.این حجاب کلیه حقایق را از نظر می برد، بلکه تمام رذایل را محاسن جلوه میدهد، و تمام محاسن غیر را، رذیله نمایش دهد، و معلوم است کار انسانی که جمیع اشیاء را بر غیر واقعیت خود ببیند به کجا منتهی شود...
اگر خدای خواسته در دل او از این خلق به قدر خردلی هست، خود را از آن پاک و پاکیزه کند که در وقت مهاجرت از این عالم، و انتقال به عالم آخرت، و رسیدن اجل مقدر پاک باشد، و با نفس صافی منتقل شود و باید بداند انسان، که مجال بسیار کم است و وقت تنگ است زیرا که انسان نمی داند چه وقت روز ارتحال او است (90).