فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 35: هوشیاری

واسواتا ! واحسرتا! بر آنچه خود ما بر سر خود آوردیم و هرچه انبیاء و اولیاء فریاد کردند و ما را از خواب خواستند بیدار کنند، برغفلت ما روزبه روز افزوده شد و شقاوت ما زیاد شد... پس ای عاقل چیزی را (که) با یک ماه و یا یک سال زحمت جزئی دنیایی با اختیار خود ممکن است اصلاح کرد، و گرفتاری های دنیا و آخرت را به آخر رساند، نگذار بماند و تو را هلاک کند(86).

موعظه 36: مراقبت از نفس

ای عزیز!
اولاً مگذار مفاسد اخلاقی یا عملی در مملکت ظاهر و باطنت وارد شود که این خیلی سهل تر است دفع آن تا بعد از وارد شدن و برج و بارو را گرفتن در صدد رفع و اخراج برآیی. و اگر وارد شد، هرچه دیرتر درصدد رفع برآیی، زحمت زیاد می شود و قوه داخلی رو به نقصان می گذارد... گمان مکن که رذایل نفسانی و اخلاق می شود و قوه داخلی رو به نقصان می گذارد... گمان مکن که رذایل نفسانی و اخلاق روحی ممکن الزوال نیست اینها خیال خامی است که نفس اماره و شیطان القا می کند و می خواهد تو را از سلوک راه آخرت و اصلاح نفس باز دارد. انسان تا در این دار تغیر و نشأه تبدل است، ممکن است در تمام اوصاف و اخلاق تغییر پیدا کند، و هرچه ملکات محکم هم باشد تا در این عالم است، قابل زوال است. منتها به حسب اختلاف شدت و ضعف، زحمت تصفیه تفاوت می کند(87).

موعظه 37: بی توجهی به محبت دنیا:

پس ای عزیز!
اکنون که مفاسد این علقه و محبت (به دنیا) را متذکر شدی و دانستی که انسان را این محبت به هلاکت دچار می کند، و ایمان انسان را از دست او می گیرد، و دنیا و آخرت انسان را در هم و آشفته می کند، دامن همت به کمر زن و هر قدر توانی بستگی دل را از این دنیا کم کن، و ریشه محبت را سست کن، و این زندگی چند روزه را ناچیز شمار، و این نعمت های مشوب به نقمت و رنج و الم را حقیر دان، و از خدای تعالی توفیق بخواه که تو را کمک کند و از این رنج و محبت خلاصی دهد، و دل تو را مأنوس به دار کرامت خود کند (88).