فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 21: عبودیت خالص

ای عزیز!
نمازی که برای خاطر خواهی زن باشد - چه زن دنیایی یا بهشتی - این نماز خدا نیست. نمازی که برای رسیدن به آمال دنیا باشد یا آمال آخرت، به خدا ارتباط ندارد. پس چرا این قدر ناز و غمزه فروشی می کنی ، و عشوه و غنج (31)و دلال (32) می کنی، به بندگان خدا به نظر حقارت نگاه می کنی، خود را از خاصان درگاه حق محسوب می داری؟ بیچاره تو با همین نماز، مستحق عذابی و مستوجب زنجیر هفتاد زراعی هستی. پس چرا خود را طلبکار می دانی، و برای خود در همین طلبکاری و تدلل و عجب، عذابی دیگر تهیه می کنی؟ تو اعمالی را که مأموری، بکن و متوجه باش که از برای خدا نیست. و بدان که خدای تعالی با تفضل و ترحم تو را به بهشت می برد، و یک قسمت از شرک را خدای تعالی برای ضعف بندگانش به آن ها تخفیف می دهد و به واسطه غفران و رحمتش، پرده ستاریت به روی آن ها پوشیده است. بگذار این پرده دریده شود، و حجاب غفران حق به روی این سیئات که اسمش را عبادت گذاشتیم، افتاده باشد، که خدای نخواسته اگر این ورق برگردد و ورق عدل پیش آید، گند عبادات ما کمتر از معصیت های موبقه (33) اهل معصیت نیست(34).

موعظه 22: محب خدا

ای بیچاره!
بی خبر از حال محبین.ای بدبخت بی اطلاع از دل محبین و آتش قلب آنها. ای بی نوای غافل از سوز مخلصین و نور اعمال آنها. تو گمان کردی آنها هم اعمالشان مثل من و تو است. تو خیال میکنی که امتیاز نماز حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام با ما این است که مدولاالضالین را طولانی تر می کند؟یا قرائتش صحیح تر است؟ یا طول سجود و رکوع و اذکار و اورادش بیشتر است؟ و یا امتیاز آن بزرگوار به این است که شبی چند صد رکعت نماز می خواند؟ یا مناجات سیدالساجدین علیه السلام هم مثل مناجات من و تو است؟ او هم برای حورالعین و گلابی و انار این قدر ناله و سوز و گذار داشت؟ به خودشان قسم است و انه لقسم عظیم (35) که اگر پشت به پشت یکدیگر دهند و بخواهند یک لااله الاالله امیرالمؤمنین را بگویند ، نمی توانند. خاک بر فرق من با این معرفت به مقام ولایت علی علیه السلام به مقام علی بن ابیطالب قسم که اگر ملائکه مقربین و انبیای مرسلین - غیر از رسول خاتم که مولای علی و غیر اوست بخواهند یک تکبیر او را بگویند، نتوانند. حال قلب آن ها را جز خود آنها نمی داند کسی(36).

موعظه 23: خداخواهی زبانی

ای عزیز!
این قدر لاف خدا مزن، این قدر دعوی حب خدا مکن. ای عارف، ای صوفی، ای حکیم، ای مجاهد، ای مرتاض، ای فقیه، ای مؤمن، ای مقدس، ای بیچاره های گرفتار، ای بدبخت های دچار مکائد نفس و هوای آن، ای بیچاره های گرفتار آمال و امانی حب نفس! همه بیچاره هستید. همه از خلوص و خداخواهی فرسنگ ها دورید. این قدر حسن ظن به خود نداشته باشید این قدر عشوه و تدلل (37) نکنید.از قلوب خود بپرسید ببینید که خدا را می جوید یا خودخواه است؟ این قدر به عمل بالیدن چه معنی دارد...؟ آیا شما مسلمید و از شرک خالصید؟ آیا نماز و عبادت و محیا و ممات شما برای خدا است؟آیا خجالت ندارد در نماز می گویی الحمدلله رب العالیمن ؟ آیا شما جمیع محامد(38) را از حق می دانید، یا این که برای بندگان، بلکه برای دشمان او محمده (39) ثابت می کنید؟آیا دروغ نیست قول تو که می گویی رب العالمین با این که ربوبیت را در همین عالم برای غیر ثابت می کنی؟آیا توبه ندارد؟ خجلت ندارد(که می گویی) ایاک نعبد و ایاک نستعین ؟آیا تو عبادت خدا می کنی یا عبادت بطن و فرج خود؟(40) آیا تو خداخواهی یا حورالعین خواه؟ آیا تو استعانت از خدا فقط می طلبی، یا در کارها، چیزی که در نظر نیست، خدا (است)؟... برای برادر در مکائد نفس و شیطان دقیق شو. بدان که نمی گذارند، وبیچاره یک عمل خالصی بکنی، و همین اعمال غیر خالصانه را که خداوند به فضلش از تو قبول کرده، نمی گذارند، به سرمنزل برسانی (41).