فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 14: دقت در اعمال

ای عزیز !
بیدار شو، و پنبه غفلت را از گوش برون کن و خواب غفلت را بر چشم خود حرام نما، و بدان که تو را خدای تعالی برای خود آفریده است.چنانچه در حدیث قدسی می فرماید: یابن آدم خلقت الاشیاء لاجلک و خلقتک لاجلی (17) یعنی: ای پسر آدم ! همه چیز را برای تو آفریدم و تو را برای خود آفریدم، و قلب تو را منزلگاه خود قرار داده، تو و قلب تو، یکی از نوامیس الهیه هستید. حق تعالی غیور است نسبت به ناموس خود. این قدر پرده بردری مکن به ناموس حق تعالی، دست درازی را روا مدار. بترس از غیرت حق تعالی که تو را در این عالم همچنان رسوا کند که هرچه خواهی اصلاح کنی، نتوانی، و اخلاق فاضله را که به واسطه آن ها، اولیاء تشبه به حق پیدا می کنند، تسلیم غیر حق می کنی و قلب خود را به دشمن حق می دهی و شرک می ورزی در باطن ملکوت خود. بترس از آن که حق تعالی علاوه بر آن که ناموس مملکت تو را پاره کند، و تو را پیش انبیاء عظام و ملائکه مقربین، مفتضح و رسوا کند، در همین عالم تو را مفتضح کند، و مبتلا کند به فضیحتی که جبران پذیر نباشد و پاره شدن عصمتی که وصله بردار نباشد. حق تعالی ستار است ولی غیور هم هست. ارحم الراحمین است، ولی اشد المعاقبین هم هست. ستر می فرماید، تا وقتی از حد نگذرد. ممکن است خدای نخواسته این کار بزرگ و این رسوایی ناهنجار، غیرت را بر ستر غلبه دهد، چنانچه در حدیث شریف شنیدی. پس قدری به خود آی، و رجوع به خدا کن و بازگشت به سوی او نما که خدای تعالی رحیم است و پی بهانه می گردد برای رحمت. اگر رجوع کردی، به غفران خود ستر می فرماید عیوب گذشته را، و نمی گذارد کسی بر آن مطلع شود، و تو را صاحب فضیلت می کند، و اخلاق کریمه را در تو جلوه می دهد، و تو را مرآت صفات خود می فرماید، و اراده تو را در آن عالم کار کن، می فرماید، چنانچه اراده خود (و) در همه عوالم نافذ است، چنانچه در حدیثی است منقول است که وقتی که اهل بهشت قرار گرفتند، نامه یی از جانب حق تعالی برای آن ها می آید که مضمونش این است: از جانب زنده پاینده یی که نمی میرد به سوی زنده پاینده یی که نمی میرد. من هرچه را می خواهم موجود شود به او می گویم باش. پس موجود می شود. تو را هم امروز قرار دادم که هرچه را می خواهد بشود، امر کن، می شود. تو خودخواهی این قدر نداشته باش. تو اراده خود را تسلیم حق کن. ذات مقدس هم تو را مظهر اراده خود می فرماید. تو را متصرف در امور قرار میدهد. مملکت ایجاد را در آخرت در تحت قدرت تو قرار میدهد، و این غیر توفیض باطل است، چنانچه در محل خود معلوم است.
هان ای عزیز! تو خود می دانی، می خواهی این را بپذیر یا آن را، که خدای تعالی بی نیاز است از ما و همه مخلوقات و اخلاص ما وهمه موجودات عالم(18)

موعظه 15: محاسبه نفس

پس ای عزیز!
در کارهای خود دقیق شو و از نفس خود در هر عملی حساب بکش و او را در برابر هر امری استنطاق کن که آیا اقدامش در خیرات و برای امور شریفه برای چیست؟ دردش چیست که می خواهد از مسائل نماز شب سوال کند؟ یا اذکار آن را تحویل دهد؟ می خواهد برای خدا مسأله بفهمد یا بگوید؟ یا می خواهد خود را از اهل آن قلمداد کند؟ چرا سفر زیارتی که رفته با هر وسیله است.به مردم می فهماند؟ حتی عددش را. چرا صدقاتی را که در خفا می دهد راضی نمی شود که کسی از او مطلع نشود؟ به هر راهی شده، سخنی از آن میان آورده به مردم ارائه می دهد. اگر برای خدا مطلع است و می خواهد که مردم دیگر به او تأسی کنند، و مشمول الدال علی الخیر کفاعله (19) گردد، اظهارش خوب است.شکر خدا کند به این ضمیر صاف و قلب پاک. ولی ملتفت باشد که در مناظره با نفس، گول شیطنت او را نخورده باشد، و عمل ریایی را با صورت مقدسی به خودش ندهد و اگر برای خدا نیست و ترک آن اظهار کند که این سمعه است، و از شجره ملعونه ریا است و عمل او را خداوند منان، قبول نمی فرماید و امر می فرماید در سجین قرار دهند.باید به خدای تعالی از شر مکائد نفس پناه ببریم که مکائد آن خیلی دقیق است ولی اجمالاً می دانیم که اعمال ما خالص نیست(20)

موعظه 16: سرزنش نفس

وای به حال و اهل طاعت وعبادت و جمعه و علم و دیانت که وقتی چشم بگشایند و سلطان آخرت خیمه برپا کند، خود رااز اهل معاصی کبیره، بکله از اهل کفر و شرک، بدتر ببینند، و نامه اعمالشان سیاه تر باشد.
وای بر حال کسی که با نماز و طاعتش وارد جهنم شود، امان از کسی که صورت صدقه و زکات و صوم و صلاة او، صورتهایی باشد که زشت تر از آن ها تصور نشود. بیچاره و مشرکی.خداوند به فضل خود موحد اهل معصیت عصیان کار را می آمرزد، ان شاء الله ولیکن فرموده است که شرک را نمی آمرزم، اگر بی توبه از دنیابرود(21).