فهرست کتاب


روح عرفانی روح الله

محمد رضا رمزی ‏اوحدی‏

موعظه 11: متوجه خدا بودن

پس ای عزیر !
برای یک خیال باطل، یک محبوبیت جزئی بندگان ضعیف، یک توجه قلبی مردم بیچاره، خود را مورد سخط و غضب الهی قرار مده. و مفروش آن محبت های الهی و آن کرامت های غیر متناهی، آن الطاف و مراحم ربوبیت را، به یک محبوبیت پیش خلق که مورد اثری نیست، و از او هیچ ثمری نبری جز ندامت و حسرت. وقتی دستت از این عالم کوتاه شد که عالم کسب است و عملت منقطع گردید، دیگر پشیمانی نتیجه ندارد و رجوع بی فایده است...ای بیچاره ! تو که عابد نفسی و متصرف در قلب تو شیطان و جهل است، و دست تصرف حق را از قلب خود منقطع کردی، چه ایمانی داری که مورد تجلی حق و سلطنت مطلق گردی؟ پس بدان تا بدین حال هستی و این رذیله خودنمایی در تو است، تو کافر بالله هستی و در سلک منافقان محسوب می شوی. گرچه به خیال خود مسلمی و مؤمن به خدایی(13).

موعظه 12: اخلاص ورزیدن

پس ای عزیز !
نام نیک را از خداوند بخواه. قلوب مردم را از صاحب قلب خواهش کن با تو باشد. تو کار را برای خدا بکن، خداوند علاوه بر کرامت های اخروی و نعمت های آن عالم، در همین عالم هم به تو کرامت ها می کند. تو را محبوب می نماید. موقعیت تو را در قلوب زیاد می کند. تو را در دو دنیا سربلند می فرماید. ولی اگر بتوانی با مجاهده و زحمت، قلب خود را از این حب هم بکلی خالص نما.باطن را صفا ده تا عمل از این جهت خالص شود، وقلب متوجه حق گردد. روح بی آلایش شود. کدورت نفس برطرف گردد. حب و بغض مردم ضعیف، و شهرت و اسم نزد بندگان ناچیز چه فایده یی دارد.فرضاً فایده داشته باشد، یک فایده ناچیز جزئی چند روزه است. ممکن است این حب، عاقبت کار انسان را به ریا برساند و خدای نخواسته آدم (را) مشرک و منافق و کافر کند. اگر در این عالم رسوا نشود، در آن عالم در محضر عدل ربوبی پیش بندگان صالح خدا و انبیاء عظام او و ملائکه مقربین رسوا شود، سرافکنده گردد، بیچاره شود.رسوایی آن روز را نمی داند چه رسوایی است. سرشکسته در آن محضر را خدا می داند چه ظلمت ها دنبال دارد. آن روز است که به فرموده حق تعالی کافر می گوید: ای کاش خاک بودم، و دیگر فایده ندارد.
ای بیچاره! تو به واسطه یک محبت جزئی، یک شهرت بی فایده، پیش بندگان، از آن کرامت های گذشتی. رضای خدا را از دست دادی.خود را مورد غضب خدای تعالی نمودی... (14)

موعظه 13: دقت در اعمال نفس

ای عزیز!
بیدار شو و غفلت و مستی را از خود دور کن، و در میزان عقل، بسنج اعمال خود را، قبل از آن که در آن عالم میزان کنند، و حساب خود را بکش قبل از آن که از و حساب کشند، و آینه دل را از شرک و نفاق و دورویی پاک کن، و مگذار زنگار شرک و کفر او را طوری بگیرد که به آتش های آن عالم پاک نگردد. نگذار نور فطرت، مبدل به ظلمت کفر شود. نگذار فطرت الله التی فطرالناس علیها (15) ضایع گردد. این قدر خیانت مکن بر این امانت الهی.پاک کن آینه قلب را، تا نور جمال حق در او جلوه کند، و تو را از عالم و هرچه در او است، بی نیاز کند، و آتش محبت الهی در قلب افروخته شده، تمام محبت ها را بسوزاند که همه عالم را به یک لحظه آن ندهی، و چنان لذتی ببری از یاد خدا و ذکر آن که تمام لذت حیوانی را بازیچه بدانی. اگر اهل این مقام هم نیستی، و این معانی در نظرت عجیب می آید، نعمت های الهی را در عالم دیگر که قرآن مجید و اخبار معصومین از آن ها اطلاع داده اند، از دست مده.به واسطه جلب قلوب مخلوق برای شهرت چند روزه موهوم، آن همه ثواب ها را ضایع مکن.از آن همه کرامات خود را محروم مکن، و سعادت ابدی را به شقاوت همیشگی مفروش (16)