روح عرفانی روح الله

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

پیشگفتار:

در طول تاریخ، بعد از چهارده معصوم کدام عرفانی را سراغ داریم، تا از عزلت و خویش نشینی، و خلوت گزینی دست شسته و یک تنه به جان جامعه دست یازیده باشد؟
در این میدان عظیم تاریخی، روح خدا ظهور دیگری کرد. او با روح عرفانیش، عرفان نابی را چون داروی شفابخش به سینه و جان جامعه ریخت.و ملتی را با جان روحانی خویش، جانی جاودانه بخشید.
جان جاودانه ما روح خدا، این پیر بیدارگر مشرق زمین در زیارتها و زمزمه های شبانه اش در نجف، از روح مولای عارفان علی علیه السلام مدد یافت و انقلابی، اسلامی را پی ریزی کرد.
او عرفانی را به صحنه آورد که قرنها پیش ظالمانه از خانه اهل بیت و عصمت و طهارت به سرقت رفته بود. مناجات این پیر عاشق بخش وسیعی از زندگی او را تشکیل داده است. ما در این مجموعه با استخراج مناجات ها و نصایح امام راحل از مجموعه کتب و سخنرانی های ایشان پرداختیم که بدون کوچکترین تغییر یا اضافه نمودن کلامی در سه فصل، 313 موعظه و دستورالعمل عرفانی مناجات و نیایش؛ حمد و ستایش الهی تنظیم شده است.
اینک با لسان و لهجه خود او می گوییم:
اکنون من با طلب از پروردگار مهربان و مددخواهی از روانهای پاک و نفس های پاکیزه پیامبران بزرگ اولیای بزرگوار به مقصودم آغاز می کنم(1)
قم - محمد رضا رمزی اوحدی

فصل اول: مواعظ و دستورالعمل های عرفانی و معنوی:

موعظه 1: تفکر:

ای نفس شقی !
که سالهای دراز درپی شهوات، عمر خود را صرف کردی، و چیزی جز حسرت نصیبت نشده، خوب است قدری به حال خود رحم کنی. از مالک الملوک حیا نکنی، و قدری در راه مقصود اصلی قدم زنی، که آن موجب حیات همیشگی و سعادت دائمی است، و سعادت همیشگی را مفروش به شهوات چند روزه فانی که آن هم به دست نمی آید حتی با زحمت های طاقت فرسا(2).