فهرست کتاب


فرهنگ عاشورا

جواد محدثی‏

سعدبن حنظله تمیمی

یکی از شهدای کربلا از قبیله تمیم بود.(616) بعضی او را همان حنظلةبن اسعد شبامی دانسته اند، مثل مؤلف قاموس الرّجال.

حنظلةبن اسعد شبامی

سعیدبن عبداللَّه حنفی

از شهدای والاقدر کربلاست، که ایمانی راسخ و شجاعتی فراوان داشت و از هواداران سرسخت اهل بیت علیهم السلام بود. شب عاشورا وقتی سیدالشهداعلیه السلام از افراد خواست که از تاریکی استفاده کرده متفرق شوند، یاران برخاستند و هر یک سخنانی گفتند. از جمله سعیدبن عبداللَّه ایستاد و گفت: نه به خدا قسم، تو را وا نمی گذاریم تا خداوند بداند که ما در نبود رسول خداصلی الله علیه وآله حق او و ذریّه اش را مراعات کردیم. به خدا سوگند، اگر بدانم که کشته می شوم، سپس زنده می شوم، آنگاه سوزانده می شوم و هفتاد بار با من چنین می کنند، باز هم از تو جدا نمی شوم تا در راه تو فدا شوم. چگونه چنین کنم، با آنکه بیش از یکبار کشته شدن نیست و پس از آن کرامت ابدی و بی پایان است.(617) این نشان دهنده عمق ایمان و اخلاص او در راه یاری حق و عترت است. او و همراهش هانی بن هانی، آخرین سفیرانی بودند که امام حسین علیه السلام نامه ای خطاب به مردم کوفه نوشت و به دست آنان سپرد. در آخر همین نامه، جمله معروف امام درباره «وظیفه پیشوا» آمده است که: «...فَلَعَمْری مَا الإمامُ اِلاّ العامِلُ بِالکِتابِ...».(618)
نیز یکی از فرستادگانی بود که نامه های کوفیان را خدمت امام حسین علیه السلام آورده بود. وی از انقلابیون پرشور کوفه به حساب می آمد. در نهضت مسلم بن عقیل هم فعّال بود و نامه مسلم را به مکّه رساند و از مکّه همراه امام به کوفه آمد تا در روز حماسه بزرگ عاشورا، جان را فدای رهبرش سازد. هنگام ظهر عاشورا در مقابل امام حسین علیه السلام ایستاد تا آن حضرت نمازش را بخواند. او آنقدر تیر خورد که بر زمین افتاد و جان باخت. در پیکر او غیر از زخم شمشیرها و نیزه ها، سیزده تیر یافتند.(619) نامش در زیارت ناحیه مقدسه، همراه با جملاتی که شب عاشورا در برابر امام حسین علیه السلام گفت و ثنا و دعایی که حضرت حجّت در این زیارت برای او دارد، آمده است.(620)