فهرست کتاب


سلام بر مهدی

آیت اللَّه سید محمد کاظم قزوینی‏ ترجمه و تحقیق:علی کرمی و سید محمد حسینی‏

در مدینه منوره

امام مهدی علیه السلام پس از تدبیر امور و تنظیم شئون مردم و گزینش فرد کارا و پرواپیشه ای برای اداره آن منطقه، مکه را به سوی مدینه، ترک می کند، اما پس از خروج آن حضرت از مکه، برخی جنایتکاران می شورند و برگزیده او برای اداره امور را، به قتل می رسانند.
خبر این جنایت هولناک در میان راه به آن گرامی می رسد و به مکه باز می گردد و این گروه شورشی و تجاوزکار را سرکوب نموده و ریشه و شاخ و برگ آشوب و فتنه را از بن برمی کند و با نصب شخصیت دیگر برای اداره امور، به سوی مدینه حرکت می نماید.
در مدینه به کارهایی دست می زند که نیاز به تفسیر و توضیح دارد اما ما در اینجا تنها با اشاره می گذریم. از جمله آن کارها این است که: برخی قبرها را می شکافد و جسدها را خارج می کند و به آتش می کشد... .
یک سؤال و جواب
پس از مدینه منوره و تنظیم شئون آن، حضرت مهدی علیه السلام به کجا حرکت می کند؟
از روایاتی این نکته دریافت می گردد که آن حضرت از مدینه منوره به سوی عراق حرکت می کند و از کنار رشته کوههای شمر و حائل و رفحاء می گذرد و آنگاه به نجف می رسد.
اما اینکه در داخل عراق در کجا مستقر می گردد؟ و پایتخت و مرکز حکومت جهانی و عادلانه او کجا خواهد بود؟ پاسخ این دو سؤال را در بخش آینده خواهیم خواند.

مرکز حکومت امام مهدی علیه السلام یا پایتخت جهانی او

مسافت میان کوفه و نجف، کمتر از ده کیلومتر است و به خاطر مناطق مسکونی که در این سالها ایجاد شده، شهر نجف به کوفه متصل شده است.
کوفه، پس از ظهور حضرت مهدی علیه السلام موقعیت شکوهباری می یابد چرا که طبق روایت رسیده از امامان معصوم علیه السلام آنجا مرکز حکومت عادلانه و جهانی اسلام و قرآن و پایتخت دولت او خواهد شد.
اینک برخی از روایات در این مورد:
1- امیر مؤمنان علیه السلام ضمن بیانی پیرامون ظهور مهدی علیه السلام فرمود:
... ثم یقبل الی الکوفة فیکون منزله بها، فلایترک عبداً مسلماً الا اشتراه و أعتقه و لاغارماً الا قضی دینه و لا مظلمة لاحد من الناس الا ردها و لایقتل عبد الا ادی ثمنه - فدیة مسلمة الی أهلها - و لا یقتل قتیل الا قضی عنه دینه و الحق عیاله فی العطاء، حتی یملأ الارض قسطاً وعدلاً، کما ملئت ظلماً و جوراً و عدواناً.
و یسکن هو و أهل بیته الرحبة و الرحبة انما کانت مسکن نوح و هی أرض طیبة، لا یسکن رجل من آل محمد صلی اللّه علیه و آله و لا یقتل الا بأرض طیبة زاکیة، فهم الأوصیاء الطیبون. (628)
یعنی: سپس به کوفه روی می آورد که قرارگاه و منزل اوست. برده مسلمانی در بندی نمی ماند، جز اینکه او را می خرد و آزاد می سازد و بدهکاری نمی ماند، مگر اینکه دین او را می دهد و مظلمه ای نمی ماند جز اینکه آن را می پردازد و کشته ای نمی ماند مگر اینکه دیه او را می دهد و... کشته ای نمی ماند جز اینکه دین او را پرداخته و خانواده او را تأمین می کند و همه امور را تدبیر و کارها را تنظیم می نماید تا آنجایی که زمین را سرشار از عدل و داد می نماید، همانگونه که به هنگامه ظهور او، از ظلم و جور لبریز است.
آن حضرت و خاندانش در رحبه سکونت می کنند، همان نقطه ای که قرارگاه و مسکن حضرت نوح علیه السلام و سرزمین پاک و پاکیزه بود. و می دانیم که هیچ مردی از خاندان وحی و رسالت، جز در سرزمین پاک و پاکیزه، مسکن برنگزید و جز در سرزمین پاک به شهادت نرسید. و امام مهدی و خاندانش علیه السلام جانشین پاکان و برگزیدگان هستند... .
2- مفضل به امام صادق علیه السلام گفت:
یا مولای... کل المؤمنین یکونون بالکوفة؟
قال علیه السلام: ای والله ... لایبقی مؤمن الا کان بها أو حوالیها و لیبلغن مجالة فرس منها ألفی درهم و لیودن أکثر الناس انه اذا قام القائم و دخل الکوفة، لم یبق مؤمن الا و هو بها. (629)
یعنی: سرورم!... آیا همه مؤمنان راستین در عصر ظهور قائم علیه السلام در کوفه خواهند زیست؟
فرمود: آری!... همه در کوفه یا پیرامون آن خواهند بود و کوفه بها و ارزشی خواهد یافت که هر متر از زمین آن، از مرز دو هزار درهم خواهد گذشت. و مردم باایمان به هنگامی که قائم علیه السلام وارد شهر کوفه شد و آنجا مرکز حکومت عادلانه جهانی او گردید، دوست می دارند در آنجا باشند و همواره دلهای ایمان آوردگان در آنجاست.
3- امام مجتبی علیه السلام در این مورد فرمود:
لموضع الرجل فی الکوفة أحب الی من دار بالمدینة. (630)
یعنی: جای یک قدم زمین در کوفه، برای من دوست داشتنی تر از خانه ای در مدینه است.
4- امام باقر علیه السلام در روایتی پیرامون حضرت مهدی علیه السلام فرمود:
ثم یرجع الی الکوفة: فیبعث الثلاثمائة و البضغة عشر رجلاً الی الآفاق کلها: فیمسح بین اکتافهم و علی صدورهم، فلا یتعایون فی قضاء... . (631)
یعنی: سپس آن حضرت به کوفه باز می گردد و از آن پایگاه عادلانه جهانی، فراتر از سیصد شخصیت شایسته و وارسته و ساخته شده که هر کدام قهرمانی در میدان علم و تقوا و شجاعت و کارآیی و تدبیر و کیاست هستند به سراسر جهان گسیل می دارد.
دست دگرگونساز و مبارک خویش را بر سینه آنان می ساید و آنان چنین می شوند که در هیچ برنامه و مشکل علمی و حقوقی و سیاسی وا نمی مانند و شئون فرهنگی، اخلاقی فقهی و اجتماعی جامعه را با درایت تنظیم می نمایند.
5- از امام صادق علیه السلام آورده اند که فرمود:
اذا قام قائم آل محمد صلی الله علیه و آله... اتصلت بیوت الکوفة بنهر کربلاء. (632)
یعنی: هنگامی که قائم علیه السلام قیام کند - کوفه را پایگاه عدالت و تقوای جهانی می سازد - و آنجا، چنان گسترش می یابد که خانه ای کوفه به شهر کربلا می رسد.
6- مفضل در این مورد پرسید:
یا سیدی!... فأین تکون دار المهدی و مجتمع المؤمنین؟
قال علیه السلام: دار ملکه: الکوفة و مجلس حکمه: جامعها و بیت ماله و مقسم غنائم المسلمین: مسجد السهلة و موضع اشتری شبراً - من أرض السبع - بشبر من ذهب... و لتصیرن الکوفة أربعة و خمسین میلاً و لیجارون قصورها کربلاء... . (633)
یعنی: سرورم! قرارگاه حضرت مهدی علیه السلام و ایمان آوردگان خاص به حق، در کجا خواهد بود؟
فرمود: پایتخت آن حضرت، کوفه خواهد بود و مرکز قضاوت عادلانه او، مسجد جامع آن و مرکز اصلی بیت المال، مسجد سهله در نزدیکی کوفه.
و آن شهر و سرزمین آن، ارزش و بهایی می یابد که با طلا برابری می کند و چنان گسترش می یابد که مساحت آن به 54 میل می رسد و قصرهای آن تا کربلا امتداد می یابد.

بزرگترین مسجد در سراسر جهان

مسجدها در سراسر گیتی بسیارند و از نظر مساحت و ساختمان با هم متفاوتند و در بیشتر آنها، روزهای جمعه و ایام هفته، نماز جمعه و جماعت برپا می گردد.
مذاهب چهارگانه اهل سنت، نماز جماعت و اقتدای به هر فردی، خواه نیکوکار و عدالت پیشه باشد یا بدکار و فاجر، جایز می دانند اما مذهب شیعه که مذهب اهل بیت پیامبر صلی اللّه علیه و آله است در امام جماعت، عدالت را که به مفهوم پرواپیشگی و انجام واجبات و ترک محرمات دینی است، شرط می داند و بر این اساس است که سیره شیعیان بر این بوده است که نمازهای خویش را به دانشوران، مجتهدین، فضلا و مراجع تقلید، اقتدا می کنند و با هر کس نماز جماعت نمی خوانند.
روشن است که امام جماعت به هر میزان از نظر دانش، عدالت و تقوا برجسته تر باشد، درجه مقبولیت نماز او در پیشگاه خدا بیشتر و به بارگاه حق نزدیکتر می باشد و نماز با چنین انسانی، پاداش و ثواب بیشتر و پرشکوهتری دارد.
به همین جهت، نماز به امامت پیشوای معصوم که براستی مجمع تمامی فضایل و کمالات و مظهر همه ارزشها و والاییهاست از نظر پاداش، وصف ناپذیر است و هیچ تردیدی نیست که نماز با اقتدای به او نماز دیگری است. اما متأسفانه امت اسلامی از هنگام رحلت پیشوای بزرگ توحید، پیامبر گرامی صلی الله علیه و آله تاکنون از این پاداش بزرگ عبادی و ثواب وصف ناپذیر و اثرات شکوهمند آن محروم گشته است.
آری! زمان امیرمؤمنان علیه السلام گروهی از مسلمانان آگاه از این نعمت بزرگ بهره ور شده و به پاداش نماز با پیشوای معصوم به مدت چندین سال کامیاب گشتند و حضرت مجتبی علیه السلام نیز امکان یافت مدتی این فریضه بزرگ اسلامی را به جماعت و امامت خویش بپا دارد و مردم به برکت امامت او و نمازش مفتخر گردند.
اما! دریغ که دوران کوتاهی بود و آنگاه این باب رحمت و برکت بسته شد و امامت نمازهای جمعه و جماعت بدست مدعیان خلافت و امرای دست نشانده استبداد و ارتجاع افتاد، مسجدها در انحصار آنان قرار گرفت و زشت کارانی بسان فرزند آن زن جگرخواره، پسرش آن عنصر بدمست و تبهکار و آلوده دامن، ولید بن عقبه امیر پلیدی که در حال مستی، نماز صبح را به جماعت، چهار رکعت خواند و از شدت مستی و زیاده روی در میخوارگی به محراب خویش استفراغ کرد و در حال نماز یاوه سرایی نمود... و بسیاری دیگر از همین قماش عناصر پلید و فریبکاری که هم پستها و امکانات و قدرت ملی را به انحصار خویش درآوردند و هم دین، آیین، مسجد، محراب و معبدها را در خدمت جنایات خویش خواستند.
آری! هیچیک از امامان معصوم از حضرت سجاد علیه السلام گرفته تا حضرت امام حسن عسکری علیه السلام نتوانستند نماز جماعت بخوانند، حتی حضرت رضا علیه السلام از سوی استبداد حاکم، اجازه و امکان آن را نیافت که نماز را برای یک مرتبه هم که شده است، اقامه نماید با اینکه به اصطلاح و لایتعهد بود و به نام گرامیش، سکه زده بودند.
اما پس از ظهور حضرت مهدی علیه السلام و استقرار در کوفه، همه دلهای تشنه حق و عدالت و ایمان و تقوا بدانجا توجه می یابد، بیشتر شیعیان در سراسر کره زمین چشم بدانجا می دوزند و می کوشند که بدانجا هجرت کنند.
و در بحثهای گذشته در روایت خواندیم که کوفه از هر سو گسترش خواهد یافت و با اینکه فاصله آن با کربلا بیش از 60 کیلومتر است، بدان شهر متصل خواهد گشت.
امام مهدی علیه السلام در مسجد جامعه کوفه، نماز جمعه را برپا خواهد ساخت و طبیعی است که مسجد مملو از نمازگزاران خواهد گشت چرا که با وجود گستردگی مسجد در آن روزگار، باز هم گنجایش انبوه، انبوه توده های نمازگزارانی را که برای اقتدای به آن حضرت می شتابند، نخواهد داشت.
و سبب این ازدحام جمعیت آن است که تمامی مردم از هر قشر و طبقه ای بدون استثناء، برای اقتدای به امام علیه السلام از خود اشتیاق وصف ناپذیری نشان می دهند و جز کسانی که زمینگیرند و توان حرکت ندارند، کسی از نماز به امامت حضرت بقیةالله تخلف نمی ورزد.
اینک نمونه ای از روایات را در این مورد می آوریم:
1- امام باقر علیه السلام در روایتی طولانی در این مورد می فرماید:
... حضرت مهدی علیه السلام وارد کوفه می گردد، سه پرچم برای او در اهتزاز است که برای او آرام می گردند، در آنجا وارد مسجد می گردد و برای توده های گرد آمده و مشتاق، خطبه می خواند و مردم در چنان شور و حالی هستند که سخنان آن حضرت در میان گریه های آنان شنیده نمی شود.
در جمعه دوم، مردم می گویند که: هان: ای فرزند گرامی پیامبر! نماز به امامت شما با نماز به امامت پیامبر صلی الله علیه و آله برابری می کند و مسجد پاسخگوی سیل شیفتگان به نماز و نیایش و سخنرانی شما نیست.
امام علیه السلام پاسخ می دهد که: مسجدی برای شما خواهم ساخت که گنجایش جمعیت شما را داشته باشد.
آنگاه به سوی نجف خارج می گردد و نقشه مسجد شکوهبار و بی نظیری را می کشد که 1000 درب دارد و پاسخگوی همه مازگزاران... .(634)
نظیر همین روایت از امام صادق علیه السلام نیز آمده است.(635)
البته روشن است که نسبت دادن کشیدن نقشه مسجد به آن حضرت، بدین معناست که به دستور او این برنامه انجام می شود نه اینکه خود مباشر کار باشد.
به هر حال آنچه از این روایت دریافت می گردد این است که آن حضرت خود به دشت و صحرا، گام می گذارد و دستور نقشه و بنیاد و تکمیل مسجدی را می دهد که در تاریخ بشر بی نظیر است و 1000 درب دارد.
اگر ساختمان مسجد را بدین صورت تصور کنیم که از هر سو 250 درب دارد، طبیعی است که دربها هر کدام برای ورود و خروج انبوه انسانها گسترده است و در این صورت کمتر از سه متر نمی تواند باشد، با این حساب تنها عرض دربها، از هر سو، به 750 متر می رسد، طبیعی است که فاصله میان هر دربی با درب دیگر نیز باید دیوار شود و آن هم کمتر از ده متر نمی تواند باشد.
در اینصورت است که طول دیوارها در میان دربها از هر سو به 2500 متر می رسد و اگر 750 متر، طول دربهای را از هر سو بدان بیافزاییم طول هر سمت مسجد 3250 متر می گردد و اگر برای بدست آوردن مساحت مسجد این عدد را در خود آن، ضرب کنیم، رقمی چون 10561500 متر مربع حاصل ضرب و مساحت مسجد است.
طبیعی است که نزدیک چنین شکوهمند و برای سیل نمازگزاران آن، باید وضوخانه و مراکز نظافت و بهداشت نیز ساخت. اینجاست که بزرگترین مسجد در جهان ساخته می شود و در کنارش همه امکانات و تأسیسات لازم برای پاسخگویی به این سیل جمعیت نمازگزار، آماده می گردد.
و این یکی از دستاوردهای بزرگ و یکی از طرحهای عمرانی و فرهنگی و مذهبی آن گرامی است که در عصر درخشان حکومتش در کنار دیگر طرحها و برنامه پیاده می شود.