به سوی آفریدگار

نویسنده : لطف اللَّه صافی گلُپایگانی

مقدمه دفتر

از آنجا که انسان همانند سایر پدیده ها، آفریده خداوند است، پس بدون تردید، ایمان به خدا در فطرت و سرشت او جای دارد و اگر فطرت خود را به دست فراموشی نسپرد و با غبار از خود بیگانگی، آن را نیز نسازد، هرگز خدا را فراموش نمی کند؛ چرا که فطرت، خدایی است و هرگز تغییر بردار نیست.(1)
خداوند حکیم، برای روشن نگاه داشتن این چراغ فروزان، در قرآن مجید، وابستگی و تعلق انسان و تمامی هستی را به آفریدگار بازمی گوید و بشر را به اندیشیدن در پدیده ها که نشانه پیوند خالق و خلق است، ترغیب می نماید و از وی می خواهد تا با تفکر در پدیده ها و نظم شگفت انگیز جهان هستی، همواره فطرت خداجوی خود را زنده نگه دارد و هیچ گاه از شناخت خویش که همان شناخت خداست غافل نگردد.
کتابی که اکنون در پیش رو دارید، پژوهشی اندیشمندانه از مؤلفی بزرگوار است که خداشناسی را با دلایل عقلی و نقلی، در اختیار ژرف اندیشان خداخواه قرار می دهد، به امید آنکه از آن بهره برده و خویشتن خویش را گم نکنند.
این دفتر، پس از بررسی و ویرایش مجدد، آن را به زیور چاپ آراسته و در اختیار علاقه مندان قرار می دهد. بدان امید که راهگشای خداجویان بوده و مورد پذیرش حقتعالی قرار گیرد.
در خاتمه، از همه محققان و دانش پژوهان تقاضا می کنیم چنانچه انتقاد یا پیشنهادی دارند، به آدرس:
قم / دفتر انتشارات اسلامی / صندوق پستی 749 - بخش فارسی ارسال دارند.با سپاس و تشکر فراوان

دفتر انتشارات اسلامی

وابسته به جامعه مدرّسین حوزه علمیه قم
قالَ اللَّهُ عزَّ وَجلَّ:
«یا اَیُّهَا النَّاسُ اذْکُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ هَلْ مِنْ خالِقٍ غَیْرُ اللَّهِ یَرْزُقُکُمْ مِنَ السَّماءِ وَالْاَرْضِ لا إلهَ إلاّ هُوَ فَانّی تُؤْفَکُونَ»(1)؛ «ای مردم! نعمت خدا را که بر شما ارزانی داشته است، یاد کنید آیا آفریننده ای غیر از خدا می باشد که شما را از آسمان و زمین روزی می دهد؟ نیست الهی مگر او، پس به کجا برگردانده می شوید؟».
« قال علیّ«علیه السلام» : اوَّلُ الدِّین مَعْرفَتُهُ(2)؛ اوّل دین، شناخت و معرفت پروردگار متعال است».
1 - فاطر / 3.2 - نهج البلاغه، خطبه 1 .

به نام خدا