فهرست کتاب


ترجمه صحیفه سجادیه

, فیض‏ الاسلام‏

دعای پنجم از دعاهای امام علیه السّلام است در باره خود و دوستانش:

ای آنکه شگفتیهای بزرگی او (کمال ذات، بلندی مقام، بزرگی قدرت، بی نیازی از خلق، نیازمندی خلق بسوی او و مانند آنها، یا فکر و اندیشه در مخلوقات شگفت آور او که آنها کمال عظمت او را مینمایاند) پایان ندارد (پس اگر اندیشه کنندگان روزگار در شگفتیهای یک مصنوع او اندیشه نمایند اندیشه آنان بجائی نمیرسد) بر محمّد و آل او درود فرست، و ما (گناهکاران) را از ستم در عظمت خود باز دار (چون ارتکاب گناه و عدول از حق، خود یک نوع جوری است نسبت بعظمت خالق) - و ای آنکه مدّت پادشاهی (قدرت و توانائی) او ب آخر نمیرسد، بر محمّد و آل او درود فرست، و گردنهای ما را از عذاب و کیفرت (دوزخ) آزاد فرما (رقبه و گردن بجای همه انسان بکار رفته) - و ای آنکه گنجینه های رحمت (احسان و بخشش) او نابود نمیگردد، بر محمّد و آل او درود فرست، و برای ما در رحمت خود بهره ای قرار ده (و اینکه بهره از رحمت را در خواست نموده برای آنست که از بهره مقصود بدست آمد چون بهره از رحمت حقتعالی عالم را از نعمت و عفو و بخشش او فرا گیرد) - و ای آنکه چشمها از دیدن او
ترجمه صحیفه سجادیه(فیض الاسلام) ص : 65
باز میمانند (و چون دیده شدن از لوازم جسم است و حقتعالی جسم نیست) بر محمّد و آل او درود فرست، و ما را (با یاد خود و کردار پسندیده) بقرب (رحمت) خود نزدیک نما - و ای آنکه در برابر منزلت او منزلتها کوچک (ناچیز) است، بر محمّد و آل او درود فرست، و ما را نزد (احسان) خود گرامی بدار - و ای آنکه درونهای اخبار نزد او هویدا است، بر محمّد و آل او درود فرست، و ما را (روز رستاخیز) نزد خود (ب آنچه دانی) رسوا مگردان - بار خدایا ببخشش خود ما را از بخشش بخشندگان بی نیاز گردان (هبة بمعنی بخشش بی عوض است و معنی حقیقی آن جز در باره خدای تعالی یافت نمی شود، زیرا او است که نیاز هر نیازمندی را بدون عوض و غرضی میبخشد) و با صله و پیوستن (احسان و بخشش خود) ما را از ترس کسانیکه با ما قطع کرده دوری میگزینند نگهدار تا با بخشش تو بدیگری رو نیاندازیم، و با احسان تو از (دوری گزیدن) دیگری نترسیم - بار خدایا بر محمّد و آل او درود فرست، و بسود ما تدبیر فرما و بزیان ما کید منما (کید اراده زیان رساندن بدیگری است از روی پنهانی و آن از خلق حیله و فریب است و از خدای تعالی تدبیر بحقّ و مجازات اعمال خلق است) و برای (دشمنان) ما مکر کن و با ما مکر مکن (مکر خدا بلا و گرفتاری از جانب او است بدشمنانش) و ما را (بر دشمنان دین) پیروز گردان و (آنها را) بر ما پیروز مگردان -
ترجمه صحیفه سجادیه(فیض الاسلام) ص : 66
بار خدایا بر محمّد و آل او درود فرست، و ما را از (خشم) خود نگهدار، و به (لطف) خود حفظ فرما، و (براه راست) بسوی خود راهنمائی کن، و از (رحمت) خود دور مگردان، زیرا هر که را تو (از خشم خود) نگهداری (از هر پیشامدی) سالم و بی گزند میماند، و هر که را (بصراط مستقیم) راهنمائی فرمائی (بحقائق پی برده و) دانا میشود، و هر که را بسوی (رحمت) خود نزدیک گردانی غنیمت و سود (نیکبختی همیشگی) میبرد - بار خدایا بر محمّد و آل او درود فرست، و ما را از سختی پیشامدها و اندوه های روزگار، و بدی دامهای شیطان، و تلخی غلبه پادشاه حفظ فرما - بار خدایا جز این نیست که بی نیازان بفضل قوّه تو (از غیر تو) بی نیازاند، پس بر محمّد و آل او درود فرست، و ما را بی نیاز گردان، و بخشندگان از زیادی عطا و بخشش تو میبخشند، پس بر محمّد و آل او درود فرست، و (از خوان نعمت خود) بما عطا فرما، و راه یافتگان با نور هدایت و رستگاری تو راه مییابند، پس بر محمد و آل او درود فرست، و ما را (ب آنچه خیر ما در آن است) راهنمائی نما -
ترجمه صحیفه سجادیه(فیض الاسلام) ص : 67
بار خدایا هر که را تو یاری کردی خواری خوار کنندگان باو زیان نرساند، و هر که را تو عطا فرمودی جلوگیری منع کنندگان از او نمیکاهد، و هر که را تو راهنمائی نمودی گمراهی گمراه کنندگان او را از راه نبرد - پس بر محمّد و آل او درود فرست، و ما را بقدرت و توانائی خود از (زیان) بندگانت دور ساز، و ببخشش خود از دیگری بی نیاز گردان، و براهنمائی خود براه حق ببر - بار خدایا بر محمّد و آل او درود فرست، و سلامتی دلهای ما را در یاد عظمت و بزرگی خود، و آسایش تن های ما را در سپاسگزاری نعمت خود، و شیرینی زبانهای ما را در بیان نعمت خود قرار داده - بار خدایا بر محمّد و آل او درود فرست، و ما را از دعوت کنندگان خود که بسوی تو میخوانند، و از راهنمایان خود که براه تو راهنمائی مینمایند، و از نزدیکان (برحمت) خود که بتو نزدیکند قرار ده، ای بخشنده ترین بخشندگان. -
ترجمه صحیفه سجادیه(فیض الاسلام) ص : 68

دعای ششم از دعاهای امام علیه السّلام است بهنگام بامداد و شب:

سپاس خدای را که بقدرت خود شب و روز را آفرید - و بتوانائی خویش بین شان فرق گذاشت (هر یک را از دیگری جدا ساخت، شب را تاریک و روز را روشن گردانید) - و برای هر یک از آن دو (نسبت باوقات و اماکن) پایان معیّن و مدّت معلوم قرار داد - برای بندگان در آنچه که آنها را بسبب آن روزی و با آن پرورششان میدهد هر یک از شب و روز را بهمان اندازه (کوتاهی و بلندی) که از جانب او تعیین گردیده جای یکدیگر میگمارد - و شب را برای ایشان آفرید تا از جنبشهای رنج آور و دشواریهای خسته کننده (روز) بیارامند، و آن را (برای بندگان چون) لباس و جامه گردانید تا در آن آرام گرفته بخوابند که آن بر ایشان
ترجمه صحیفه سجادیه(فیض الاسلام) ص : 69
آسایش و توانائی است، و تا بسبب آن خوشی و خوشگذرانی یابند (در قرآن کریم «س 25 ی 47) فرماید:و هُوَ الَّذی جَعَلَ لَکُمُ اللَّیْلَ لِباسًا 25: 47یعنی و او است خدائیکه شب را برای شما لباس گردانید) - و روز را برای ایشان بینا کننده (روشن) آفرید تا در آن فضل و احسان او را بطلبند، و وسیله روزیش را بدست آورند، و برای رسیدن بسود کنونی از دنیاشان و یافتن (وسائل) سود آینده (سعادت همیشگی) در آخرتشان در زمین او گردش نمایند - بهمه این ها حال ایشان را اصلاح و سازگار مینماید، و اخبار آنان (اعمال و کردارشان که از خوبی و بدی آنها خبر میدهد) را می آزماید، و مینگرد که اینان در اوقات طاعت (واجب یا مستحب) و در جاهای واجبات و موارد احکامش چگونه اند (با آنان مانند کسی که دیگری را می آزماید رفتار مینمایدلِیَجْزِیَ الَّذینَ اساؤُا بِما عَمِلوا وَ یَجْزِیَ الَّذینَ احْسَنوا بِالحُسنی 53: 31(س 53 ی 31) یعنی) تا کسانیکه که با کردارشان بد کرده و آنانکه با رفتار شایسته نیکوئی نموده اند جزاء دهد -
ترجمه صحیفه سجادیه(فیض الاسلام) ص : 70
بار خدایا پس برای تو است حمد و سپاس که صبح را برای ما (بروشنی روز) شکافتی (آشکار نمودی یا آنکه تاریکی صبح را شکافتی و آن را برای ما هویدا ساختی) و بوسیله آن ما را از روشنی روز بهره مند گردانیدی، و بجاهائیکه روزیها بدست می آید بینا فرمودی، و در آن از پیشامدهای بلاء و سختیها نگهداشتی - بصبح در آمدیم و همه چیزها از آسمان و زمینشان و آنچه در هر یک از آن دو پراکنده ساختی از آرام و جنبنده و ایستاده و رونده آن و آنچه در هواء بالا رفته و آنچه در زیر خاک پنهان است، بصبح در آمدند در حالیکه همه ملک (در اختیار) تو هستیم - بصبح در آمدیم در پنجه (قدرت) تو که پادشاهی و توانائیت ما را فرا میگیرد، و اراده و خواست تو ما را گرد می آورد، و از روی امر و فرمان تو است که در کارها دست میبریم، و در تدبیر تو (آنچه بر وفق مصلحت قرار داده ای) رفت و آمد مینمائیم - از هر سودی جز آنچه فرمان تو بر آن رفته (آن را آفریده ای) و از هر نیکی جز آنچه بخشیده ای برای ما نیست -
ترجمه صحیفه سجادیه(فیض الاسلام) ص : 71
و این روز (روز) نو آمده و تازه ای است (از این جمله پیدا است که این دعاء را باید بهنگام صبح خواند، و بیان نشدن لفظ مساء در عنوان بعضی از صحیفه ها این سخن را تأیید مینماید، و با بیان شدن آن در بیشتر از نسخه ها هم منافات ندارد، زیرا مساء پایان روز است چنانکه صباح آغاز آنست، و بنا بر این آنچه گفته اند: سزاوار است هر گاه این دعاء بهنگام شب خوانده شود بجای اصبحنا در جمله نهم و دهم امسینا بگویند، لازم نیست اگر چه طریق احتیاط گفتن هر دو قسم است) و آن بر ما گواه آماده ای است، اگر نیکی کنیم با سپاسگزاری ما را بدرود مینماید و اگر بدی کنیم با نکوهش از ما جدا خواهد شد (گفته اند: گفتار و گواهی دادن روز بزبان حال است و آنچه در آن واقع میشود در علم خدای تعالی بمنزله شهادت و گواهی است، پس سزاوار است مؤمن گفتار آن را بگوش دل بشنود و بمقتضای آن عمل نماید، و گفته اند: آن از باب تجسّم ایّام و اعمال در روز قیامت است و حقّ هم همین است چنانکه روایات بر آن گویا است، و از آن جمله روایتی است که سیّد علیخان «رحمه اللّه» در شرح صحیفه خود از کتاب کافی نقل نموده: حضرت صادق علیه السّلام فرمود: روزی نیست که بر پسر آدم بیاید جز آنکه باو میگوید: ای پسر آدم من روز نو آمده هستم و بر تو گواهم پس در من نیکو بگو و نیک انجام ده که روز قیامت برای تو گواهی دهم و پس از این هرگز مرا نخواهی دید، بنا بر این اگر کسی روزی کار بدی انجام داد و پس از آن پشیمان شد نباید بگوید: فلان روز روز بدی بود، چون روز بد نکرده است، و از این رو است که از پیغمبر صلّی اللّه علیه و آله «چنانکه سیّد نعمت الله جزائری رحمه اللّه در کتاب نور الأنوار فرموده» روایت شده: لا تسبّوا الدّهر فانّ الدّهر هو اللّه «روزگار را دشنام ندهید که روزگار خدا است یعنی آن را خدا آفریده است» و اینکه از پیغمبر یا ائمّه معصومین علیهم السّلام رسیده که از بعضی روزها دوری گزینید که آن روز نحس و بد اختر است دلالت دارد بر اینکه دنبال فلان کار نروید که انجام آن نیک نیست) -
ترجمه صحیفه سجادیه(فیض الاسلام) ص : 72
بار خدایا بر محمّد و آل او درود فرست، و نیکی همراه بودن با این روز را روزی ما گردان، و ما را از بدی مفارقت و جدا شدن از آن بر اثر نافرمانی یا بجا آوردن گناه کوچک یا بزرگ نگهدار (وصف نمودن امام علیه السّلام گناه را بکوچک و بزرگ وصف اضافی است مانند بوسیدن زنی که حرام است بوسیدن او که گناه کوچک است نسبت بزنای با او بزرگ است نسبت بنگاه کردن باو، و همچنین است گناهانی که در اخبار بنام کبائر تعیین شده مانند شرک بخدا و بناحق دیگری را کشتن و خوردن ربا و مال یتیم، و گر نه گناه کوچک و بزرگ نیست، بلکه همه گناهان بزرگ است و کوچکی بعضی از آنها نسبت بدیگری است که عقاب و کیفر آن بیشتر است، از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده فرمود: الکبائر، الّتی اوجب اللّه عز و جلّ النّار علیها یعنی گناهان بزرگ آنست که خدای عزّ و جلّ در برابر آنها آتش را واجب گردانیده) - و در این روز برای ما نیکیها را بیافزا، و از بدیها تهی مان ساز، و دو طرف (اوّل تا آخر) آن را برای ما از ستایش و سپاس و پاداش و اندوخته (برای آخرت) و بخشش و نیکی پر گردان - بار خدایا زحمت و رنج ما را بر نویسندگان گرامی (فرشتگانی که اعمال را مینویسند) آسان گردان، و نامه های (اعمال) ما را از حسنات و نیکیهای ما پر ساز، و ما را نزد آنان ببدی کردارهای خود رسوا مکن (در قرآن کریم «س 81 ی 10) فرماید:وَ اذَ الصُّحُفُ نُشِرَتْ 81: 10یعنی و هنگامیکه نامه های «اعمال که فرشتگان نوشته اند»
ترجمه صحیفه سجادیه(فیض الاسلام) ص : 73
گشوده شود، عبد اللّه ابن موسی ابن جعفر علیه السّلام گفته: از پدرم پرسیدم آیا هرگاه بنده اراده کند که گناه یا کار نیکی بجا آورد دو فرشته «که بر اعمال او گماشته شده اند» علم ب آن دارند؟ فرمود: آیا بوی پلیدی و بوی پاکیزه یکسان است؟ گفتم نه فرمود: بنده هر گاه اراده نیکو نماید نفس او با بوی پاکیزه بیرون شود، پس فرشته سمت راست بفرشته سمت چپ میگوید: درنگ کن که اراده نیکو نموده، و چون آن را بجا آورد زبانش قلم و آب دهانش سیاهی «مرکّب» گردد و آن فرشته آن حسنه را برای او مینویسد، و هر گاه اراده گناه کند نفس او با بوی پلید بیرون آید، پس فرشته سمت چپ بفرشته سمت راست میگوید: درنگ کن که اراده بدی نموده، و چون آن را بجا آورد زبانش قلم و آب دهانش سیاهی شود و آن فرشته آن را برای او ثبت نماید) - بار خدایا در هر ساعتی از ساعتهای این روز بهره ای از بندگانت و بهره ای از سپاسگزاریت، و گواه راستی از فرشتگانت برای ما قرار ده (توفیق حسنات بما عطا فرما تا فرشته برای ما گواهی دهد، و عرب هر گاه چیزی را بستاند آن را بصدق و راستی اضافه مینماید) - بار خدایا بر محمّد و آل او درود فرست، و ما را از (دامهای شیطان و از هر پیشامدی در) پیش رو و پشت سر و از اطراف راست و چپ و از همه جوانبمان نگهداری کن، نگهداری که از نافرمانی تو نگهدارنده و بطاعت و بندگی تو راهنما و برای دوستی بتو بکار برده شود - بار خدایا بر محمّد و آل او درود فرست، و ما را در این روز
ترجمه صحیفه سجادیه(فیض الاسلام) ص : 74
و این شب و همه روزهامان توفیق عطا فرما برای انجام نیکی و دوری از بدی و سپاسگزاری از نعمتها و پیروی از سنّتها (واجبات و مستحبّات) و ترک بدعتها (احداث چیزهائی در دین که از دین نیست) و امر بمعروف (واداشتن بپسندیده: واجب و مستحب) و نهی از منکر (بازداشتن از زشتیها: حرام و مکروه) و حفظ و نگهداری (اصول و فروع) اسلام، و نکوهش باطل و نادرستی و خوار نمودن آن، و یاری حق و گرامی گردانیدن آن، و راهنمائی گمراه، و کمک ناتوان، و رسیدن بفریاد ستم رسیده - بار خدایا بر محمّد و آل او درود فرست، و این روز را مبارکترین روزی گردان که ما ب آن برخورده ایم، و برترین همراهی که ما با آن همراه شده ایم، و بهترین وقتی که (باگفتار و کردار نیک) در آن بسر برده ایم - و ما را خوشنودترین کسان از گروه آفریدگانت که شب و روز بر آنها گذشته قرار داده، سپاسگزارنده ترین ایشان بنعمتهائی که عطا کرده ای، و پایدارترین آنها باحکامی که (بوسیله پیغمبرانت) بیان فرمودی، و جلوگیرترین آنان از نهیی که از آن ترسانیدی (برای آن کیفر قرار دادی) - بار خدایا تو را گواه میگیرم و تو بس هستی برای گواهی، و گواه میگیرم آسمان و زمینت و کسانی از فرشتگان و سائر آفریدگانت را که در آن دو جا داده ای در این روز و این ساعت
ترجمه صحیفه سجادیه(فیض الاسلام) ص : 75
و این شب و در این جایگاه خود باینکه گواهی میدهم تو خدائی میباشی که جز تو خدائی نیست، توئی بپا دارنده عدالت و برابر دارنده در حکم و مهربان ببندگان و دارنده هر ملک و پادشاهی، و رحم کننده ب آفریده شدگانت - و گواهی میدهم که محمّد بنده و فرستاده و برگزیده از آفریدگان تو است، او را برساندن پیغام خود (ببندگان) واداشتی پس آن را (بمردم) رساند، و بپند دادن بامّتش امر فرمودی پس آنها را پند داد - بار خدایا بر محمّد و آل او درود فرست بیش از آنچه بر کسی از آفریدگانت درود فرستاده ای، و از جانب ما باو عطا کن بهترین چیزی که برکسی از بندگانت عطا کرده ای، و باو پاداش ده برترین و گرامی ترین پاداشی که بهر یک از پیغمبرانت از جانب امّتش باو داده ای - زیرا توئی بسیار بخشنده نعمت بزرگ، و آمرزنده برای (گناه) بزرگ و تو از هر مهربان مهربانتری، پس بر محمّد و آل او که (از هر عیب و نقصی) پاک و پاکیزه و نیکان و گرامی ترین (خلق) اند درود فرست.
ترجمه صحیفه سجادیه(فیض الاسلام) ص : 76

دعای هفتم از دعاهای امام علیه السّلام است هر گاه کار دشوار دل آزاری باو رو می آورد

یا پیشامد سختی رخ میداد و بهنگام غم و اندوه (حضرت امیر المؤمنین علیه السلام فرموده: هر گاه ترس و بیم «از بلاء» سخت شد پس پناهگاه بسوی خدا رفتن است، حضرت موسی ابن جعفر علیه السّلام فرموده: بلاء و آفتی نیست که به بنده مؤمن رو آورد و خدای عزّ و جل دعاء «درخواست رفع آن» را باو توفیق دهد جز آنکه آن بلاء بزودی از بین برود، و بلائی نیست که به بنده مؤمن رو آورد و از دعاء خودداری نماید جز آنکه آن بلاء بطول انجامد، پس هرگاه بلاء رو آورد «برای رفع آن» بر شما باد دعاء و تضرّع و زاری بدرگاه خدای عزّ و جلّ، حضرت صادق علیه السّلام فرمود: آیا درازی و کوتاهی بلاء را میشناسید؟ «شنوندگان گفتند» گفتیم: نه، فرمود:
اگر هنگام بلاء یکی از شما موفّق بدعاء شد بدانید «مدّت» بلاء کوتاه است، حضرت موسی ابن جعفر علیه السّلام فرمود: دعاء و درخواست و بدرگاه خدا رو آوردن بلاء را باز میگرداند، و آن بلاء مقدّر شده و لازم گردیده و نمانده جز امضاء و گذراندن آن، پس اگر خدای عزّ و جلّ خوانده شود و از او بر طرف شدن آن بلاء درخواست گردد خدا آن را بر طرف مینماید، حضرت صادق علیه السّلام فرموده: هرگاه پیشامدی یا سختی یا اندوهی بمردی رو آورد باید دو زانو و دو آرنج خود را برهنه نموده و بزمین بچسباند و سینه اش را هم بزمین نهد و بسجده رود پس از آن حاجت و خواسته خویش را «از خدای تعالی» بطلبد، و حضرت سیّد العابدین و امام السّاجدین صلوات اللّه و سلامه علیه در اینجا از خدای تعالی بر طرف شدن بلاء و گرفتاری و غم و اندوه را باین گونه درخواست مینماید): -
ترجمه صحیفه سجادیه(فیض الاسلام) ص : 77
ای آنکه گره های ناگواریها بوسیله او باز میگردد، وای آنکه تندی سختیها باو شکسته میشود، و ای آنکه رهائی یافتن از گرفتاریها و رفتن بسوی آسایش فراخی، از او در خواست میگردد - کارهای دشوار بقدرت و توانائی تو آسان شده، و بلطف و توفیق (از جانب) تو اسباب (هر کاری) سبب گردیده، و مقدّر شده بر اثر قدرت تو جاری و بر قرار گشته، و اشیاء بر وفق اراده و خواست تو بکار رفته اند - پس آن اشیاء باراده تو بی گفتنت فرمان بردار، و بخواست تو بی نهی و باز داشتنت باز داشته اند (در قرآن کریم «س 16 ی 40) فرماید:انَّما قَولُنا لِشَیْ ءٍ اذا ارَدْناهُ انْ نَقولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ 16: 40یعنی جز این نیست که گفتار ما بچیزی هنگامیکه اراده نمائیم باینکه ب آن بگوئیم موجود باش «بی گفتن و بی درنگ» موجود میشود) - توئی که برای (آسان کردن) دشواریها خوانده میشود، و تو در سختیها پناهگاهی، از آنها دور نمیشود جز آن سختی که تو دور نمائی، و از آنها بر طرف نمیگردد جز آن را که تو برطرف کنی - و ای پروردگار بر من فرود آمده چیزی (بلاء و گرفتاری) که سنگینی آن مرا دشوار است، و بمن رسیده چیزی که زیر بار رفتن آن مرا وامانده کرده -
ترجمه صحیفه سجادیه(فیض الاسلام) ص : 78
و تو بقدرت خود آن را بر من رسانیده ای، و بسلطنت و توانائیت آن را بمن متوجّه گردانیده ای - پس برای آنچه بمن رسانده ای برگرداننده و برای آنچه متوجّه ساخته ای دفع کننده و برای آنچه بسته ای گشاینده و برای آنچه گشوده ای بستنده و برای آنچه دشوار کرده ای آسان کننده و برای آنکه خوار کرده ای یاری دهنده ای نمیباشد (در قرآن کریم «س 10 ی 107) می فرماید:وَ انْ یَمْسَسْکَ اللَّهُ بِضُر فَلا کاشِفَ لَهُ الا هُوَ وَ انْ یُردْکَ بخَیْرٍ فَلا رادَّ لِفَضْلِه 10: 107یعنی و اگر خدا ضرر و زیانی بتو رساند جز او کسی نتواند آن را دفع کند، و اگر خیر و نیکی برای تو خواهد فضل و احسان او را جلوگیری نیست. و (3 3 ی 160) فرماید:انْ یَنْصُرْکُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَکُمْ وَ انْ یَخْذُلْکُمْ فَمَنْ ذَا الَّذی یَنْصُرُکُمْ منْ بَعْدِه 3: 160یعنی اگر شما را خدا یاری کند کسی بر شما غلبه و تسلط نیابد، و اگر خوارتان گرداند کیست که بعد از او «بتواند» شما را یاری کند؟) - پس بر محمّد و آل او درود فرست، و ای پروردگار در آسایش را بفضل خود بروی من باز کن، و تسلّط غم و اندوه را بقوّت و توانائی خود شکست ده (از بین ببر) و بمن در آنچه شکوه دارم حسن نظر داشته باش و در آنچه در خواست نمودم شیرینی بخشش (خود) را بمن بچشان، و از جانب خویش رحمت و گشایش
ترجمه صحیفه سجادیه(فیض الاسلام) ص : 79
بیرنج بمن ببخش، و از نزد خود بزودی رهائی یافتن (از گرفتاریها) را برای من قرار ده - و مرا بسبب غم و اندوه از رعایت و حفظ واجبات و بکار بستن سنّت خود (مستحبات) باز مدار - پس ای پروردگار ب آنچه بمن رسیده طاقت ندارم، و ب آنچه بمن رو آورده پر از غم و اندوه گشته ام، و تو بر دفع غم و اندوهی که ب آن گرفتار و بر دفع آنچه در آن افتاده ام توانائی، پس آن گرفتاری را از من دور کن اگر چه از جانب تو شایسته آن نباشم ای صاحب عرش و تخت بزرگ (اشاره باینکه همه اشیاء تحت قدرت او است، زیرا او صاحب عرش عظیم است که آن بهر چیز احاطه دارد). -
ترجمه صحیفه سجادیه(فیض الاسلام) ص : 80