دیوان شمس تبریزی «غزلیات»

نویسنده : مولانا جلال الدین محمد بلخی

3410 یا ملک المحشر، ترحم لا ترتشی Aکل سقیط ردی ترحمه تنعش

تحبس ارواحنا فی صورت صورت Aفی ورق مدرک جل عن المنقش
نورک شعشاعه یخرق حجب الدجی Aتمنعها غیرة عن بصر الاعمش
ض آء فضاء الفلا عن درک ادراکه Aتدرجه راقة فی نظر الا خفش
قارب معراجنا، فارق الی المرتقی Aحان رحیل السری فانا عن المفرش
وارکب خیل السخا، فهو حسان النهی Aوادرس لوح الوفا وافهم ما یرقش

3411 قلت له مصیحا یا ملک المشرق Aاقسم بالخالق مثلک لم یخلق

قدرک لایعرف وعدک لا یخلف Aنائلک الاشرف بالک لم یغلق
جسمی کالخردله احرقه ذاالوله Aخلد فی الزلزله من یک لم یخفق
صرت انا لا انا غیرک عندی فناAضدک یا ذاالغنا مختدع احمق
هیج کس ای جان من، جان سخن دان من Aنور رخ شد ندید، تا نکند بیدقی

3412 یا ساقی الراح خذ و امرلاء به طاسی Aفلست املک صبر نوبة الکاس

و تابع الطاس مملوا بلا مهل Aفان صحوت فهذا نوبة الیاس
و دوام السکر من کاس البقا مدداAفحالة الصحو یاتی الف وسواس
بالله راسک حرک هکذا طرباAحتی تقع قهوة حمرآء فی راسی
بالروح تسقی وراء الغیب قهوتناAیظل تدرک سقیاها بایناس
اذا سقاک بکاس الخلد فی نفس Aتری حیاتک تبقی لا بانفاس
و تستلذ باقمار البقا طرباAو قهوة الخد تصبح ساقیا حاسی