دیوان شمس تبریزی «غزلیات»

نویسنده : مولانا جلال الدین محمد بلخی

3399 یا ساقیة المدام هاتی Aوامحوا بمدامة صفاتی

من عین مدامة رحیق Aلا تمزجها من الفرات
اشبع طربا و رو عیشاAلا تخش ملامة الوشاة
لا تسکر جاهلا لایماAواسکر نفرا من الکفاة
قم فاسب بوجنتیک عقلی Aقم فاقن بمقلتیک ذاتی
بشری بولوج روح قدس Aینجی نظری من الکفاة
لاخوف ولا فنا لذات Aلا ینعشه من الممات
لا امن و لا امان حتی Aاقطع طمعی من نجات
تبریز نحقتنی و الاAفاحسب بدنی من الموات

3400 طارت حیلی و زال حیلی Aاصبحت مکابدا لویلی

قد اظلم بالجوی نهاری Aکیف اخبرکم انا بلیلی
ما املاء عصتی و وجدی Aما افرع من رضاک کیلی

3401 قالت الکاس ارفعونی کم تحبسونی Aان جسمی فی زجاج بالنوی لا تکسرونی

اجعلوا الساقی خبیرا عارفا عنه سلونی Aاننی لست احب المفتری لا تظلمونی
فاذا انتم سکرتم فوق السکر سکراAفاقرعوا باب التقاضی واسالوا لا تقنطونی
کنت فی سیر خفی صورتی فی ذالسکون Aخلتمنی کالجماد ذاک من نکس العیون
ان اردتم انتعاشا فاتقوا مکرالظنون Aان نکستم فاستقیموا واحذروا ریب المنون